💡گاهی اوقات بدشانسی، بهترین چیزیست که اتفاق می افتد!داستانی وجود دارد که همچون خرد ملکه ذهن ها می ش

💡گاهی اوقات بدشانسی، بهترین چیزیست که اتفاق می افتد!داستانی وجود دارد که همچون خرد ملکه ذهن ها می شود. رم داس در کتاب خود با عنوان «هنوز همینجا» به خوبی آن را بیان کرده است.زمانی در روستایی کشاورزی بود که اسبی ارزشمند و خاص داشت. روزی اسب فرار کرد و همسایه کشاورز برای ابراز تاسف به خانه او آمد. همسایه گفت: «برای چنین زیانی خیلی متاسفم» و سعی کرد تا دوستی خود را نشان دهد. کشاورز پاسخ داد: « تو هرگز نمیدانی». روز بعد اسب بازگشت درحالی که مادیانی زیبا و وحشی در کنارش بود. بار دیگر همسایه سررسید و گفت: « این فوق العاده است، چه خوش شانسی ای!». کشاورز پاسخ داد «تو هرگز نمیدانی». چند روز بعد پسر کشاورز مشغول رام کردن اسب وحشی بود که زمین خورد و پایش شکست. البته که همسایه حاضر شد تا بگوید از چنین اتفاق بدی تا چه اندازه متاثر است. کشاورز پاسخ داد «تو هرگز نمیدانی». بعد از مدت زمانی کوتاه ارتش قزاق در جست و جوی مردان جوان برای نبرد در جنگ وارد روستا شد. اما از آنجا که پای پسر کشاورز شکسته بود به او اجازه داده شد تا در خانه بماند و از جنگ معاف شد. وقتی که همسایه با خبر شد گفت: « عجب مرد خوش شانسی هستی!»، و البته مرد کشاورز همان پاسخ را داد. زمانی که تغییرات در زندگی ما رخ می دهند ما آن ها را به شکل خوب یا بد قضاوت می کنیم، اما اغلب در مورد آن ها مطمئن نیستیم. ما چشم انداز دوری نسبت به رویدادهایی که زمان رقم خواهد زد نداریم.مخصوصا زمانی که بی عدالتی و بی انصافی پا در میان می گذارند، تمام تغییرات معنای شکست و طرد شدن میدهند. انسانی می باید با چنان وجودی معنوی و بالغ، که با آغوشی باز به سراغ شکست ها و ناملایمات برود و از فرصتی که این اتفاقات بد برای او، و در جهت رشد او رقم زده اند و درب هایی که رو به او گشوده اند شادکام باشد. هنگامی که با آگاهی به دست آمده بعد از سال ها به پشت سر می نگرید، بدشانس ترین اتفاقات می توانند به خوش اقبال ترین آنها بدل شوند. البته که این وضعیت همیشه صحیح نیست. اتفاقاتی هستند که با وحشتناک ترین حالت بر سر ما خراب می شوند. نباید بگوییم که هر اتفاق بنا به دلیلی رخ داده و بزرگ ترین تراژدی های زندگی هدایایی مخفیانه هستند که راه را برای ما خواهند گشود. اما میتوان آن ها را بر زمین گذاشت و گذشت. تمام اتفاقات را تنها به دید زندگی و خود زندگی نگریست. زندگی هرگز آسان نیست. تنهایی، مرگ، مسئولیت، آزادی و پوچی همه خودِ زندگی هستند نه تغییرات آن! وقتی تنهاییم، یا از ترس جان به خود میلرزیم، هنگامی که زیر مسئولیت تصمیماتمان کمر خم میکنیم و یا زمانی که تمام آنچه از دار دنیا داریم لحظه ای برهنه جلو چشمانمان ظاهر می شود و در آن جز پوست و استخوانی پوچ چیزی نمی یابیم... در حال زندگی هستیم. @psychoyar