اگه بخوام کمال‌گرایی رو توی یک کلمه تعریف کنم، میگم: ترس. ترس از کافی و خوب نبودن، ترس از شروع کردن، ترس از شکست خوردن، ترس از قضاوت شدن و حتی ترس از اینکه مبادا اشتباه کنیم… بچه‌ها، برای درمان کمال‌گرایی اول از همه باید علت و ریشه‌ی این الگو شناسایی بشه.…خیلی وقت‌ها پشت کمال‌گرایی، این باور وجود داره که ارزش ما به دستاوردها و عملکردمونه.یعنی انگار اگر خوب انجامش بدم، آدم ارزشمند و قابل قبولی هستم؛ و اگر خراب کنم یا اشتباه کنم، دیگه کافی نیستم.در صورتی که چه کاری رو خوب انجام بدید، چه بد، ارزش شما به‌عنوان یک انسان تغییری نمی‌کنه.و مهم‌تر از همه اینکه انجام دادن، اشتباه کردن و ازش تجربه به دست آوردن، خیلی بهتر از اینه که هیچ‌وقت شروع نکنیم؛ فقط به این دلیل که می‌ترسیم کامل نباشه.چون اگر به کمال‌گرایی غلبه نکنید، ممکنه یک روز به خودتون بیاید و ببینید از ترسِ «مبادا کامل نباشه»، خیلی از کارها رو هیچ‌وقت شروع نکردید.