نقدی بر اشرافی‌سازی روان‌درمانیدر روزگاری که سلامت روان جامعه ایران در وضعیت هشدار قرار دارد، در شرا

نقدی بر اشرافی‌سازی روان‌درمانیدر روزگاری که سلامت روان جامعه ایران در وضعیت هشدار قرار دارد، در شرایطی که آمارهای رسمی از شیوع گسترده اختلالات روان‌شناختی، دیسترس مزمن و افزایش افکار خودکشی حکایت می‌کنند، برخی کنش‌های نمادین درون جامعه روان‌شناسی، نه‌تنها کمکی به حل مسئله نمی‌کنند، بلکه خود به بازتولید بخشی از بحران دامن می‌زنند.برگزاری همایش‌ها و گردهمایی‌های روان‌درمانی تحت عنوان فعالان روان‌درمانی ايران در فضاهای لوکس و اشرافی، پیام روشنی به جامعه منتقل می‌کند؛ پیامی که مستقل از نیت برگزارکنندگان، در سطح اجتماعی خوانده می‌شود:روان‌درمانی یک خدمت لاکچری است، نه یک ضرورت سلامت عمومی.این پیام، به‌ویژه زمانی مسئله‌سازتر می‌شود که چنین برنامه‌هایی توسط افرادی برگزار می‌گردد که خود را دغدغه‌مند سلامت روان می‌دانند و در جایگاه صاحب‌نظران، مدیران صنفی یا چهره‌های مرجع روان‌شناسی کشور قرار دارند.از این افراد، به‌درستی انتظار می‌رود که بیش از دیگران نسبت به پیام‌های نمادین کنش‌های حرفه‌ای خود آگاه باشند و حساسیت اجتماعی بیشتری نشان دهند.اشرافی‌سازی نمادین روان‌درمانی، وقتی از سوی بدنه تخصصی و مرجع این حوزه صورت می‌گیرد، نه یک خطای ساده اجرایی، بلکه یک خطای معناشناختی و حرفه‌ای است؛ خطایی که می‌تواند نگاه جامعه، سیاست‌گذاران و حتی نسل جوان روان‌درمانگران را به‌سمت درک نادرستی از ماهیت این حرفه سوق دهد.روان‌درمانی اگر قرار است در هتل‌های پنج‌ستاره بازنمایی شود، اگر قرار است با بلیت‌های گران، فضاهای پرزرق‌وبرق و نمادهای پرستیژی معرفی شود، دیگر نمی‌توان هم‌زمان از عدالت در سلامت، دسترس‌پذیری خدمات روان‌شناختی و پاسخ به بحران‌های فراگیر سلامت روان سخن گفت.🔻جامعه‌ای که بخش قابل‌توجهی از آن درگیر رنج روانی، فشار اقتصادی و احساس طردشدگی است، نیازمند روان‌درمانی‌ای است که در دانشگاه‌ها، مراکز عمومی، سالن‌های آموزشی و بطن جامعه دیده شود، نه در قاب اشرافی‌گری.🔻از صاحبان تریبون، مدیران انجمن‌ها و چهره‌های مرجع روان‌شناسی کشور انتظار می‌رود که پیشگام این بازگشت باشند؛ پیشگام در ساده‌سازی، مردمی‌سازی و فاصله‌گرفتن از نمادهایی که روان‌درمانی را ناخواسته به کالایی خاص و طبقاتی تبدیل می‌کنند.🔻این نقد، تخریب نیست؛ دعوت به مسئولیت‌پذیری حرفه‌ای است و سکوت در برابر این روند، مسئولانه نيست.دکتر حمید پیروینایب رییس جمعیت علمی پیشگیری از خودکشیPsychology_ATU