🧠دلبستگی و تجربه دینی: چگونه سبک دلبستگی کودکی تجربه دینی را شکل می‌دهد؟ 🔼نظریه دلبستگی بر شکل‌گیر

🧠دلبستگی و تجربه دینی: چگونه سبک دلبستگی کودکی تجربه دینی را شکل می‌دهد؟ 🔼نظریه دلبستگی بر شکل‌گیری و پویایی پیوندهای عاطفی بین فردی تمرکز دارد و نشان می‌دهد که کیفیت روابط اولیه با مراقبین در سال‌های اول زندگی، بر سبک تعاملات عاطفی و اجتماعی در تمام طول زندگی تأثیر می‌گذارد. این نظریه می‌تواند به تجربه دینی نیز تعمیم داده شود، به‌عبارتی رابطه فرد با خدا اغلب بازتابی از الگوهای دلبستگی اوست. مطالعات نشان می‌دهند که سبک دلبستگی افراد با تجربه دینی آن‌ها مرتبط است: ⏺افراد با دلبستگی امن، رابطه‌ای متعادل، آرامش‌بخش و حمایت‌کننده با خدا دارند.⏺افراد با دلبستگی اضطرابی ممکن است در تجربه دینی به دنبال امنیت و تایید باشند و گاهی با نگرانی یا اضطراب همراه شود.⏺افراد با دلبستگی اجتنابی اغلب تجربه دینی سرد، دور از احساس نزدیکی و بیشتر وظیفه‌محور دارند. مکانیزم اثرگذاری این تجربه‌ها این است که سبک دلبستگی شکل‌گرفته در کودکی، الگوهای ذهنی و احساسی ما را برای جستجوی امنیت، حمایت و معنا در روابط معنوی و مذهبی تعیین می‌کند. به عبارت دیگر، فرد همان الگوهای تعامل با مراقبین اولیه را در تجربه معنوی خود بازتولید یا جبران می‌کند. نتیجه اینکه، درک سبک دلبستگی و مسیرهای رشد مرتبط، می‌تواند به فهم بهتر تجربه دینی، تاب‌آوری روانی و کیفیت تعامل فرد با باورهای مذهبی کمک کند و چارچوبی علمی برای بررسی رابطه بین رشد عاطفی و دین ارائه دهد.🔗منبع✍️نویسنده: نازنین رجب‌نیا، دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه شهید بهشتیدر کانال انجمن علمی روانشناسی شبکه نخبگان ایران با ما همراه باشید🌱| @Psychology_Foundation |