قدرت یک ذهن توسط توانایی‌اش برای تاب آوردن حقایقی سنجیده می‌شود که با باورهایش هم‌خوانی ندارند.— نیچ

قدرت یک ذهن توسط توانایی‌اش برای تاب آوردن حقایقی سنجیده می‌شود که با باورهایش هم‌خوانی ندارند.— نیچهشاید ظریف‌ترین و هنرمندانه‌ترین بخش روان‌درمانی، به خصوص در رویکرد REBT، همان «زیر سؤال بردن» یا disputation باشد. بسیاری از رویکردها این کار را خلاف قواعدِ درمانِ سالم می‌دانند، اما واقعیت این است که در تمام انواع درمانگری، در نهایت چیزی زیر سؤال می‌رود. امکان ندارد چیزی در شخصیت تغییر کند، بدون این که باوری در ما زیر سؤال برود.نکتهٔ نیچه در اینجا به درد می‌خورد؛ وقتی باوری عمیق زیر سؤال می‌رود، با درد همراه است. اگر باوری در شما زیر سؤال رفت و خیلی دردتان نیامد، احتمالاً آن باور چندان عمیق نبوده. سؤال اصلی این است: آیا ما توانِ تحملِ این زیر سؤال رفتن را داریم؟در رویکردهای تحلیلی، تأکید بر این است که برای تحملِ چنین چالشی، نیاز به یک رابطهٔ درمانیِ قوی داریم. الیس این را رد نمی‌کرد، اما معتقد بود اگر فکر کنیم تنها راهِ افزایشِ تحمل، همان رابطه است، دچار خطا شده‌ایم. به باور او، چنین نگاهِ مطلقی، بی‌طاقتی را تقویت می‌کند و ما را نازپرورده می‌سازد. الیس حتی معتقد بود که گاهی معذب شدن برای درمان خوب است