🔷آغازهای ضعیف و ختام‌های عقیم آغازها همواره پرشورتر از میانه‌ها و ختام‌ها هستند. نیرویی در سرآغاز هر کار هست که در میانه یا ختامِ آن نیست. وقتی کسی مدیریت بر نهادی را آغاز می‌کند، پرشور است؛ خیال‌ها در سر می‌پرورد تا خودی نشان بدهد و طرحی اگر نه نو، لااقل…در آغاز روی کار آمدنِ مدیریت جدید، این یادداشت را با عنوان «آغازهای ضعیف و ختام‌های عقیم» نوشتم و در بخشی از آن گفتم که: «آنچه در صحنه در حال اجراست، تداوم ۸ سال گذشته است: جشنواره و پویش و همایش و امثالهم با چاشنی تبلیغی-ترویجی که در نهایت مشخص نیست در چه چارچوب ارجاعی کلان‌تری معنا می‌یابد». متأسفانه آن پیش‌بینی محقق شده و در این سه سال چیز جدیدی که راهی نو بگشاید و افقی امیدبخش را پیش چشم بگذارد دیده نمی‌شود. نهاد کتابخانه‌ها سر خود را به «امور فرعی» گرم کرده و مشخص نیست در امور اصلی کتابخانه‌های عمومی (برای مثال مجموعه‌سازی مشتری‌مدار) تا چه حد طبق معیارهای حرفه‌ای عمل می‌کند. به کانال کتابخانه‌ی عمومی بپیوندیدhttps://t.me/publib