یادداشتِ زیبا و متینِ جناب استاد رضا داوری اردکانی با عنوان : 《وقت چیست و چگونه تلف می‌شود؟》... وقت امری نیست که بیرون از مردمان باشد بلکه عین وجود آنهاست یعنی تلف شدن وقت در حقیقت تلف شدن وجود آدمی است ولی این وقت، وقت خصوصی و روان شناسی نیست بلکه وقت عالم است. مردم چون در عالم بسر می برند وقت دارند و زندگیشان با آن وقت تنظیم می شود اما در دوران اخیر حادثه عجیبی روی داده و مردمی از تاریخ گذشته خود بیرون افتاده و در تاریخ دیگر وارد نشده اند. اینها هنوز بی وقت و بی تاریخند و وقتی جز وقت ساعت و تقویم نمی‌شناسند و البته آن را هم تلف می کنند زیرا با زمان بیگانه شده اند. مردم جهان توسعه نیافته معمولاً و غالباً میان دو زمان (زمانی که گذشته است و زمان تجدد که هنوز در وجود آنها قرار نیافته است) بسر می برند و ساحت زمان وجودشان گسیخته است. گسیختگی و پریشانی فکر و رأی و تصمیم و مداومت نداشتن در کارها و بسر بردن در اکنون و زمان حال است ولی اکنون و زمان حال، زمان نیست بلکه جداشدگی وجود آدمی از زمان است....https://rezadavari.ir/?p=475https://t.me/publiclawthoughts