خیام جایی می‌گه:«گر باده خوری تو با خردمندان خوریا با صنمی لاله‌رخی خندان خوربسیار مخور ورد مکن فاش مسازاندک خور و گهگاه خور و پنهان خور»به نظرم تمام آموزه‌ای که یک انسان واسه زندگی و به خصوص روابط انسانی بهش نیاز داره توی همین دو بیت نهفته‌ست...@puzzleiha