من هنوزم نمی‌فهمم چرا وقتی کسی بی ادبانه جوابمان را می دهد، تحقیرمان می‌کند یا با لحن تندی رفتار می‌

من هنوزم نمی‌فهمم چرا وقتی کسی بی ادبانه جوابمان را می دهد، تحقیرمان می‌کند یا با لحن تندی رفتار می‌کند، این ما هستیم که می‌سوزیم و می‌لرزیم و شب تا صبح در ذهنمان جواب پس جواب می‌سازیم. واقعاً چرا؟ آدمی که درونش پر از خشم و زخم است، جز خشم و زخم از او چه انتظاری می‌توان داشت؟ رفتار هر کس، گزارش بی نقصی از روان اوست، نه ارزش تو. وقتی به تو بی احترامی می‌کند، دارد از تربیتش، عقده هایش، کمبودهایش و ترس‌هایش حرف می‌زند. پس چرا اجازه می‌دهی آتش درون او، آرامش تو را بسوزاند؟ چرا زخمش را به قلبت دعوت می‌کنی؟ ساکت بمان، لبخند بزن و با خودت زمزمه کن: گاهی قوی‌ترین پاسخ، پاسخ ندادن است. و بزرگترین انتقام، آرام ماندن.