شکّرشکن شوند همه طوطیان هند«زین قند پارسی» که به بنگاله می‌رودحافظبگذار دوست‌ات بدارم تا از اندوه بی‌شمارِ درون‌ام رها شوم و تا از زمانه‌ی زشتی و تاریکی آزاد گردمبگذار اندکی درونِ دستان‌ات بخوابم ای گواراترین مخلوقاتآیا با عشق می‌توانم شکلِ جهان را تغییر بدهممی‌توانم این پریشانی را تاب بیاورم...نزار قبانی مترجم: احمد دریس🔹 نکتهضمیرهای پیوسته را «پیوسته» بنویسیم:دوستتدرونمدستانتبا #زین_قند_پارسی همراه شویم و هر روز یک نکتۀ ویرایشی بیاموزیم. #علیرضا_حیدری @qande_parsihttps://t.me/qande_parsi