‏هر بار که برای خانه بلوط برنامه‌ای طراحی می‌کنیم، یک سؤال از من دست برنمی‌دارد:آیا این فعالیت، با س

‏هر بار که برای خانه بلوط برنامه‌ای طراحی می‌کنیم، یک سؤال از من دست برنمی‌دارد:آیا این فعالیت، با ساختار وجودی کودک هماهنگ است؟ آیا رشد می‌آفریند یا فقط سرگرمی است؟ آیا شادیِ عمیقِ یادگیری را تجربه می‌کند یا فقط مشغول انجام یک تکلیف است؟همین پرسش‌ها باعث شده همیشه به سراغ نظریه‌ها، پژوهش‌ها و تجربه‌های آموزشی روز دنیا بروم.امروز همراه چند نفر از مربیان جدید، کتاب «معلم مدرسه کیفی» اثر ویلیام گلسر را خواندیم. بعد از پایان هر فصل، مکث می‌کردیم، ایده‌ها را دسته‌بندی می‌کردیم و درباره نسبت آن‌ها با تجربه‌های خانه بلوط گفت‌وگو می‌کردیم.گلسر می‌گوید مدرسه کیفی، مدرسه‌ای نیست که فقط آموزش بهتری ارائه دهد؛ مدرسه‌ای است که احساس تعلق، آزادی، مسئولیت، شایستگی و لذت یادگیری را در کودک زنده نگه می‌دارد. در چنین مدرسه‌ای، کیفیت رابطه معلم و کودک، از کیفیت کتاب و برنامه درسی کم‌اهمیت‌تر نیست.معلم کیفی نیز بیش از آنکه «کنترل‌کننده» باشد، «تسهیلگر» است؛ به جای تحمیل، انتخاب می‌آفریند؛ به جای رقابت افراطی، همکاری را تقویت می‌کند؛ و به جای اینکه فقط پاسخ‌ها را بدهد، کودک را به فکر کردن و کشف کردن دعوت می‌کند.