از ساخت مدرسه تا تولد “خانه بلوط”در دهه نود، فعالیت خود را در کنار کودکان با مدرسه سازی آغاز کردم. ا

از ساخت مدرسه تا تولد “خانه بلوط”در دهه نود، فعالیت خود را در کنار کودکان با مدرسه سازی آغاز کردم. اما با نگاه به گذشته، اکنون متوجه شده‌ام که اگر دوباره به آن دوران برگردم، حتماً رویکرد متفاوتی خواهم داشت. دلایل این تغییر نگاه، مبتنی بر تجربیاتم در طول این سال‌هاست:🔹اولویت‌دهی به آموزش:معتقدم بهتر بود تمام وقت و انرژی خود را صرف آموزش می‌کردم. تمرکز بر یک حوزه کلیدی، بسیار مؤثرتر از پراکنده شدن در چندین کار به طور همزمان است.🔹اهمیت نرم‌افزار بر سخت‌افزار: معتقدم اگر کمک‌های مردمی را به جای تمرکز صرف بر سخت‌افزار (ساختمان مدرسه)، بر نرم‌افزار (محتوا و روش‌های آموزشی) هدایت می‌کردیم، به نتایج بهتری دست می‌یافتیم. ساخت پنج مدرسه از صفر تا صد و تعمیر بیش از صد مدرسه، تجربه‌ای گران‌بها بود. با این حال، با یک صدم هزینه‌های صرف شده، می‌توانستیم نظام آموزشی به مراتب باکیفیت‌تری را ایجاد کنیم.🔹کیفیت آموزش، فراتر از بنای فیزیکی: دانش‌آموز ترجیح می‌دهد در مدرسه‌ای قدیمی اما با کیفیتی آموزشی بالا تحصیل کند، تا در مدرسه‌ای لوکس اما با فضایی که در آن مورد کتک، تحقیر قرار گرفته یا به صورت تقلیدگر و غیر خلاقانه رشد کند.با مشاهده و تجربه نظام آموزشی موجود در ایران، به این نتیجه رسیدم که این ساختار، "ضد کودک" بوده و هیچ تناسبی با ذات و روان کودکان ندارد. این باور مرا به سمت یافتن راهی نو سوق داد. به جای ادامه روند مدرسه‌سازی، تصمیم گرفتم مراکزی را بنیان نهم که در آن‌ها، خودم بتوانم نظام آموزشی را از ابتدا طراحی و اجرا کنم. این تفکر، نقطه آغازی برای ایده "خانه بلوط" شد.