اولین بار که خواستم مدرسه ای را رنگ کنم با یک رنگ کار شهرمون صحبت کردم و ایشون گفت داوطلبانه همراهت به روستا میام.به روستای تل زری( ده شیخل) رفتیم. بچه های زیادی آمدند مدیریت آنها سخت بود.چدبار دیدم که آقای رنگکار سر بچه ها داد می زند. رفتم پیشش آروم گفتم اقای... هدف من در این کار در مرحله اول نگاه تربیتی است نه رنگ و زیبا کردن کلاس. لطفا با بچه ها مهربان تر باش. به آنها یاد بده چطور رنگ بسازند، چطور برس را روی دیوار بکشند و..گفت من نیستم. من اعصاب این کارها را ندارم. من باید در فضای آرام و بی صدا کارم را انجام دهم.رنگ آمیزی آن مدرسه روستایی دو ماه طول کشید چرا که شیوه ام در آهستگی و پیوستگی یک فعالیت بود تا بتوانم یک کار هنری در عین تربیتی را به پیش ببرم. آن اقا دیگه نیامد.