دیشب داشتم برای خودم بلندبلند مثنوی می‌خواندم و ارغوان مشغول بافتن چیزی بود. چند نکته برایش جالب شد و سؤالی پرسید و همین، آغاز گفت‌وگویی یک‌ساعته میان من و او شد. اشعار را برایش می‌خواندم و تا جایی که می‌توانستم برایش تفسیر می‌کردم.ارغوان به نوشتن علاقه دارد. به او گفتم: «بیا سبک نوشتن مولانا را با هم بررسی کنیم.» یکی از ویژگی‌های مهم مولانا این است که داستان می‌گوید؛ سنگین‌ترین مباحث عرفانی، انسانی و دینی را در قالب شعر و داستان بیان می‌کند. ویژگی دیگرش این است که در تفسیر و توضیح یک مفهوم، مثال‌ها و تشبیه‌های فراوانی به کار می‌برد تا یک فکر انتزاعی را برای مخاطب ملموس و قابل فهم کند. گاهی برای توضیح یک مفهوم، چندین مثال از انسان، حیوان، طبیعت و زندگی روزمره می‌آورد.مثلاً برای توضیح محدودیت نگاه انسان، داستان فیل در تاریکی را می‌آورد؛ یا برای بیان تأثیر همنشینی، از تشبیه آهن و کیمیا استفاده می‌کند. مولانا فقط یک مفهوم را توضیح نمی‌دهد؛ آن را از چند زاویه به تصویر می‌کشد تا در ذهن و دل مخاطب بنشیند.