⭕️در #تربیت_نبوی، #تزکیه بر تعلیم مقدم است #تهذیب را در #حوزه‌ها کنار گذاشته‌ایم؛میراث نبوی باید در رفتار و کردار #عالمان برای مردم قابل مشاهده باشد❇خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَإِنْ کَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ». خداوند بر مؤمنان منت گذاشت؛ یعنی خواست و عنایتی نسبت به مؤمنان داشت که این رسول را برای آنان فرستاد تا واسطه‌ای باشد که آیات خداوند را بر آنان تلاوت کند، آنان را تزکیه کند و پس از آن، تعلیم کتاب دهد.تعلیم کتاب و حکمت نیز فقط تعلیم کتاب نیست. در این آیه شریفه که می‌فرماید: «وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ»، مراد از حکمت چیست؟ جهاتی که در این آیه شریفه وجود دارد، مسائل بسیاری را درباره شخصیت رسول‌الله و نقش ایشان برای ما برجسته می‌کند. پیغمبر اکرم، پیش از هر چیز، آیات را برای مردم تلاوت می‌کرد؛ «وَیُزَکِّیهِمْ»؛ در مقام تزکیه آنان بود و پس از آن، تعلیم کتاب و حکمت را بر عهده داشت.ابتدا تزکیه مطرح شده و تزکیه بر تعلیم مقدم داشته شده است. معنای آن این است که کسانی که می‌خواهند به رنگ اسلام درآیند، مسلمان باشند و کتاب و حکمت را اخذ کنند، باید بدانند که کتاب و حکمت در دل‌هایی جای می‌گیرد که تزکیه در آنها وجود داشته باشد. ازاین‌رو، پیغمبر اکرم هنگامی که آمد، ابتدا بر تصحیح مؤمنان و افراد کار کرد و سپس کتاب و حکمت را عرضه کرد.🔻نکته دیگری که باید به آن توجه کنیم، این است علومی که رنگ الهی دارند؛ مانند کتاب و حکمت ـ و حکمت در اینجا به معنای فلسفه نیست ـ به این معناست که این کتاب که مشتمل بر حقایق وحیانی است، در اختیار ما قرار گرفته و تناسب و سنجش آن در هر زمان، تطبیق آن و فهم آن، حکمت است.کتاب وجود دارد و در این حکمت، نظر کسانی که به‌اصطلاح صاحب کتاب و صاحب‌نظر در کتاب هستند و اولوالامری که در خود قرآن درباره آنان می‌فرماید: «وَمَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ»، می‌توانند برای ما راهگشا باشند. اما تهذیب را مقدم داشته‌اند.👈ما در #حوزه‌های_علمیه، علوم مان همه علوم الهی است؛ فقه، اصول، عقاید و رجال. اما این تهذیب را کنار گذاشته‌ایم و آن را رها کرده‌ایم. در گذشته، روی این معنا بسیار کار می‌شد: «الْعِلْمُ نُورٌ یَقْذِفُهُ اللَّهُ فِی قَلْبِ مَنْ یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ». این فقط به معنای معجزه نبود که خداوند هر کسی را که بخواهد، از این نور علم بهره‌مند کند. این مسئله گاهی اتفاق می‌افتد، اما عمومی نیست. خداوند علم لدنی را در اختیار افراد نمی‌گذارد؛ عنایتی که خداوند می‌کند، زمینه ورود این علوم در قلب را فراهم می‌سازد. در علوم الهی، تهذیب الهی نیز لازم است. این واقعیت مسئله است و ما در حوزه‌های علمیه‌ از این جهت فقیر هستیم. کاری که پیغمبر می‌کرد، تهذیب بود.ما که امروز می‌خواهیم کار پیغمبری انجام دهیم، ۱۴۰۰ سال گذشته و امروز این میراث نبوی به دست ما رسیده است. مردم پیغمبر را ندیده‌اند، امام را ندیده‌اند، اما ما را می‌بینند. ما باید آن میراث را برای آنان مجسم کنیم.🔻فقط بالای منبر گفتن و حرف زدن فایده ندارد. اینکه دائماً بگوییم «عدل علی»، کافی نیست. من باید آن را نشان بدهم؛ دست‌کم در وجود خودم، در کردار خودم و در عمل خودم. اگر نمی‌توانیم آن را نشان بدهیم، از مردم توقع نداشته باشیم.ما می‌نشینیم و گله می‌کنیم که مردم چنین شده‌اند، بچه‌ها به نماز نمی‌آیند. اما شما چه کرده‌اید؟🎙از سخنرانی آیت الله علوی بروجردی بمناسبت میلاد رسول اکرم صکانالِ قرآن‌پویان تدبر در قرآن ،تفقه در دين ┏━━🌹💠🌹━━┓ 🆔@quranpuyan ┗━━🌹💠🌹━━┛