‍ ‍ ‍ ‍✅ در سرزمین من ،آرزوها بال ندارند با چشمانی دوخته به آسمان...چرخ دارند...چهار چرخ و یک بدنه م

‍ ‍ ‍ ‍✅ در سرزمین من ،آرزوها بال ندارند با چشمانی دوخته به آسمان...چرخ دارند...چهار چرخ و یک بدنه مشکی و روبان سیاه زده همچون تابوتی رونده و ناکام به سوی گورهای کور...چشم دوخته به بلعنده گور..‌رونده بروی دستهای مشایعت کننده عزادار...به سوی قعر خواسته های جوانی همچون ساقه ای رونده و خیزنده بر خاک سرد.. خاکِ حاصلخیز کشتزار مرگ...مرگ های حاصلخیز کال و نرسیده به خواسته های ناچیز...در سرزمین من آرزو معنا ندارد، بلکه دندانه های زخم درنده و جونده ای دارد همچون جانوری بی رحم بر جان های شیرین جوان و خون دار...برخونهای جهنده بر کف خیابان...بر دست و‌ پا زدن های مدام قبل از جان دادن و نخواستن از دل کندن از بدن های نحیفِ غریزه و نوشکفته ی شکسته...در سرزمین من آرزو نهایت با سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت ، ببخشید با سرعت  ۲۰۰ کیلومتر بر مرگ از جان های پر پر جلو بزند و بر کف خیابان بریزد ، در کوچه ها و گوشه های این شهر  رد خون و لاستیک باقی بماند..همچون ۲۰۷ مشکی و نهایت آرزویی شتابناک و  ترمز بریده به سوی گودال های چال و تاریک.. درسرزمین من آرزوها صورتکهای غمگین و نحیفی دارند زیر سن بلوغ که هنوز صورت عشق را بر سینه نفشرده اند...و موهای صورت های پسرهای جوان هنوز در نیامده بود وطعم شیرین عشق را در آغوش نکشیده به بند مرگ را به آغوش کشیده دور می شوند دور..چه جوانانی ببین...✍#رضا_کردبچه@r_kordbacheh