‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ✅ مرگ دسته جمعی کتابها ، تداعی خودکشی  دسته جمعی نهنگ های غمگینی ست به ته خط رسیده‌ خیابان...با دهان های باز و بسته، باز و بسته....با ورقهای نیمه جان و نفس به نفس افتاده که هیچ امیدی را بر دریای تلاطم نادانی یک جامعه به تور نمی اندازند...آنچه کف خیابان است کلمه است بر زیر پاهای دوپایان ، و آنچه کلمه است لگد مالیده کفِ خواسته یک جامعه حواس پرت و معطل در خود!از کتاب است که تاریخ به زایش می رسد و جان می گیرد‌...از کتاب است که فرهنگ تاریخ می سازد و از کلام ،جغرافیای آگاهی مرزهای گسترده تری را در تمدن خط کشی می کنند...و به راستی  مردمان تاریخ گذشته ، مردمان از آگاهی گذشته، هیچ اثر مرکبی را از خود بر جای نمی گذارند بر سیاهه کاغذین سرنوشت خود و به راستی محکوم اند به تکرار اشتباهات محتوم خویش...ببین چگونه کتابها می خواهند بال بگشایند  همچون کبوتران زمین گیر و بی قرار به سوی آشیانه امن آدمها، به سوی شوق دستان پناهنده آگاهی...ببین چگونه عبور بی تفاوت آدمها  آنها را شکسته بال و بی پناه رها کرده است میان زمین و آسمان،میان دوپایان ...آنچه آنها را ورق می زند باد دوره گرد است نه دستهای حریص پول ، نه دستهای مجازی گوشی به دست ، نه دستهای خسته از کار ... مردمانی که بر کتابهای بی جان راه می روند به جای آنکه با کتابها جان گیرند و راه بروند؛ برگور عموم دانایی شهر تردد می کنندآری اینجا‌گور عمومی دانایی شهر است...@r_kordbacheh