دلتنگی‌های آدمی راباد ترانه‌ای می‌خواند،رویاهایش راآسمان پرستاره نادیده می‌گیرد،و هر دانه‌ی برفیبه ا

دلتنگی‌های آدمی راباد ترانه‌ای می‌خواند،رویاهایش راآسمان پرستاره نادیده می‌گیرد،و هر دانه‌ی برفیبه اشکی نریخته می‌ماند.سکوتسرشار از سخنان نا گفته استاز حرکات ناکردهاعتراف به عشق‌های نهانو شگفتی‌های بر زبان نیامده.در این سکوتحقیقت ما نهفته استحقیقت توو من.#مارگوت_بیکل@radikal_shere_nab