🔻 مهدی تدینی • مهدی تدینی: عقلانیت و رَواداری در لیبرالیسمِ فون میزس • مهدی تدینی: مبانی شکل‌گیری اندیشه لیبرالیسم در غرب • تبارشناسی یهودستیزی در غرب با حضور مهدی تدینی • نظریه انقلاب و انقلاب ۵۷ - مهدی تدینی • میرزا کوچک خان جنگلی و تجزیه ایران • «زاهدی…معرفی کتاب صوتی قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونتکتاب صوتی قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونت اثری درخشان از ارنست نولته، مورخ فقید آلمانی است. آنچه در این کتاب خواهید شنید، مروری اجمالی بر شرایط تاریخی‌ای است که قرن بیست را به عصر جنگ و کشتار و آوارگی بدل نمود.درباره کتاب صوتی قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونتبا نگاهی گذرا به تاریخ قرن بیستم، نخستین پرسشی که بی‌درنگ در ذهن نقش می‌بندد، این است که چگونه اروپایی که تا پیش از آن سردمدار خردگرایی، اعتدال، پیشرفت و عقلانیت در سراسر جهان بود، یک‌باره به ورطه‌ی هولناک ایدئولوژی‌های واپس‌گرایی چون فاشیسم و استالینیسم درغلتید؟ سقوط اروپا و در پی آن، به آشوب کشیده شدن جهان به واسطه‌ی دو نبرد بزرگ بین‌المللی، کِی و چگونه آغاز گشت؟ آیا ایدئولوژی‌های افراطی و دیگرستیزی چون نازیسم، نتیجه‌ی منطقی سلسله‌ای از عوامل و رویدادها بودند که از مدت‌ها پیش آغاز شده بود، و یا جنونی آنی بودند که ناگهان عارض شد؟ یافتن پاسخی موجه به این دست از پرسش‌ها ضرورتی تام و تمام دارد. چرا که در غیر این صورت، همواره سایه‌ی سنگین تهدیدی شوم را بالای سر خود احساس می‌کنیم: تهدیدِ تکرارِ تاریخ.ارنست نولته (Ernst Nolte) یکی از معدود متفکرانی بود که همّ و غم خود را صرف فهم دقیق تحولات قرن بیستم نمود. او در مجموعه‌ی آثار خود، با پیروی از نگاهی تاریخ‌بنیاد (منظور نگاهی است که وقایع مهم و اندیشه‌های دوران‌ساز را در بستر تاریخی‌‌شان می‌سنجد)، تلاش کرد پاسخی موجه و قانع‌کننده به پرسش‌هایی نظیر آنچه مطرح ساختیم، ارائه کند.در همین راستا، بسیاری بر این باورند که کتاب قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونت (Das 20. Jahrhundert: Die Ideologien der Gewalt) گل سرسبد آثار ارنست نولته است. او در این کتاب با توجهی تیزبینانه به دقایق حساس تاریخی، علل عمده‌ی زایش ایدئولوژی‌های خشونت‌آمیزِ سده‌ی بیستم (فاشیسم در ایتالیا، نازیسم در آلمان و کمونیسم در روسیه) را بیان کرده است.آنچه در تحلیل نولته جالب توجه می‌نماید، آن است که وی با اجتناب از ژست توخالیِ بی‌طرفی، به عنوان اندیشمندی برجسته صریحاً موضع خود را اعلام داشته است. او برخلاف بسیاری از متفکران چپ، فاشیسم را نه نتیجه‌ی منطقی نظام سرمایه‌داری، بلکه برعکس، حمله‌ و واکنشی تند علیه این نظام می‌داند. به باور نولته، لیبرالیسم اروپایی در قرن بیستم همزمان در معرض حمله‌ی کمونیست‌ها و فاشیست‌ها قرار گرفت. پس دو ایدئولوژی به ظاهر متخاصم فاشیسم و کمونیسم، از قضا دو روی یک سکه‌اند. چرا که هر دو لیبرال دموکراسی غربی را دشمن اصلی خود می‌دانند.به طور کلی باید اذعان داشت که مواضع نولته در این کتاب و سایر آثارش، نشان‌ از شهامت فکری وی دارند؛ زیرا در فضای تحت سیطره‌ی نیروهای چپ، او از معدود متفکرانی بوده که به دفاع از لیبرالیسم و آرمان‌های آن پرداخته است.کتاب قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونت به قلم مهدی تدینی و از اصل آلمانی به فارسی ترجمه شده است. خوانش اثر برای تهیه‌ی نسخه‌ی صوتی نیز بر عهده‌ی اکرم پریمون بوده است.کتاب صوتی قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونت مناسب چه کسانی است؟علاقه‌مندان به دو حیطه‌ی تاریخ و فلسفه‌ی سیاسی مخاطبین اصلی کتاب قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونت از ارنست نولته‌اند.با ارنست نولته بیشتر آشنا شویماو تاریخ‌نگار و متفکر نامدار آلمانی و از شاگردان فیلسوف بزرگ قرن بیست، مارتین هایدگر بود. اغلب پژوهش‌ها و نوشته‌های ارنست نولته درباره‌ی فاشیسم است. نولته علی‌الخصوص درباره‌ی نازیسم و خصلت‌های خاصِ آن نظریات بدیع و جالبی ارائه داده است. وی در اواخر دوران حیاتش به تحقیق درباره‌ی رادیکالیسم اسلامی پرداخت و در این زمینه کتابی با عنوان «اسلام‌گرایی» را از خود به انتشار رساند.ارنست نولته در سال 2016 و در سن نود و سه‌سالگی بدرود حیات گفت.در بخشی از کتاب صوتی قرن بیستم: ایدئولوژی‌های خشونت می‌شنویمدر اوت 1914 اشتیاق جنگ هم در سن پطرزبورگ موج می‌زد و هم در پاریس و برلین. در هر سه پایتخت و در گوشه‌گوشه‌ی این کشورها، مردم یقین داشتند که ارتش‌هایشان وارد یک جنگ تدافعی مشروع و گریزناپذیر شده است. جنگ با امپریالیسم پان‌ژرمن با آن میل وافرش برای توسعه به سوی شرق، یا جنگ با غلتک روس و استبداد تزاری، جنگ با نجیب‌زادگان پروسی و فئودالیسم‌شان که منطقه‌ی آلزاس‌لورن را قربانی امیال تجاوزکارانه‌شان کرده‌اند. احزاب سوسیالیست آلمان و فرانسه، برخلاف سنت ضد جنگشان، در مجالس کشورهایشان به اعتبارات جنگی رأی مثبت دادند...مهم‌ترین بخش از سوسیال‌دموکرات‌های روس، در رأسشان پلخانوف، خود را در زمره‌ی مدافعان میهن معرفی کردند. تنها سوسیالیست‌های صرب و فراکسیون کوچکی از بلشویک‌های روس، از تأیید اعتبارات جنگی سر باز زدند.