🔴 جان لاک 🔵 اندیشمندان مرتبط: توماس هابز - ابن خلدون • فیلسوف آزادی؛ جان لاک کوتاه مهم • ایده ان

🔴 جان لاک 🔵 اندیشمندان مرتبط: توماس هابز - ابن خلدون • فیلسوف آزادی؛ جان لاک کوتاه مهم • ایده انقلابی «حقوق برابر»؛ اساس جوامع آزاد - آزادی و حق طبیعی کوتاه مهم • مدارای مذهبی - جامعه ای بر اساس مدارا کوتاه مهم • جان، مال و آزادی؛ وظیفه دولت چیست؟ کوتاه…معرفی کتاب صوتی نامه‌ای در باب تساهلکتاب صوتی نامه‌ای در باب تساهل شامل مجموعه‌ای از دیدگاه‌های جان لاک، فیلسوف بزرگ عصر روشنگری است که به رابطه دین و دولت می‌پردازد و احترام و آزاد گذاشتن فرقه‌های مختلف مذهبی را امری الزامی می‌داند.درباره کتاب صوتی نامه‌ای در باب تساهل:جان لاک متفکر بریتانیایی در زمستان 86 – 1685 میلادی خطاب به یکی دوستان صمیمی خود نامه‌ای نوشت؛ فردی که آن مطلب را در سال 1689 منتشر کرد و حاصل آن اثری ارزشمند و مهم شد که امروزه با عنوان نامه‌ای در باب تساهل (A letter Concerning Toleration, Concerning Civil government) شناخته می‌شود.محتوای این نامه زمانی به نگارش درآمد که قدرت کلیسای کاتولیک در کشور انگلستان بسیار زیاد شده بود؛ به گروه‌های پروتستان فشار زیادی وارد می‌شد و سلطنت لویی چهاردهم وحشت آفرین و جنگ طلب بود. به همین خاطر لاک از ترس تسخیر و همه‌گیری این نوع دیدگاه، تصمیم گرفت تا درباره تساهل دینی میان مردم و دولت مطلبی بنویسد.لاک به عنوان یکی از بنیانگذاران مکتب تجربه‌گرایی، در کتاب صوتی نامه‌ای در باب تساهل بر خلاف سنت و تفکر توماس هابز به دفاع از فرقه‌های مختلف مسیحیت روی آورد و به رابطه میان دین و دولت پرداخت و مسئله اعمال قدرت و دخالت حکومت در امور شخصی شهروندان را مورد بررسی قرار داد.درواقع بر خلاف هابز که یکدستی دین را عامل اصلی یک جامعه مدنی خوب و سالم می‌دانست، لاک استدلال می‌کرد که وجود انواع گروه‌های مذهبی می‌تواند از آشوب‌های داخلی یک کشور جلوگیری کند؛ چرا که بسیاری از تنش‌ها حاصل محدودسازی ادیان مختلف در جامعه است که همگی به تعارض‌های متعدد منجر می‌شود.درواقع هدف اصلی این فیلسوف این بود که اهداف و کارکرد دولت و دین را به تفکیک نشان دهد و آن‌ها را نهادهای کاملا جدا و مستقل معرفی کند. یعنی دولت وظیفه تامین آزادی و رفاه شهروندان را دارد و دین باید به مسئله رستگاری و نجات انسان‌ها بپردازد.با شنیدن کتاب صوتی نامه‌ای در باب تساهل متوجه خواهید شد که تنها راهی که یک کلیسا می‌تواند دین خود را اشاعه دهد، از طریق اقناع کردن مردم است نه از طریق خشونت. همچنین استدلال‌هایی درباره کارکردهای جداگانه دین و دولت ارائه می‌دهد که عبارتند از:- مردم نمی‌توانند کنترل و پرروش روح خود را به نیروهای سکولار واگذار کنند، چرا که خداوند حاکم را منصوب نمی‌کند.- قدرت حاکمیت نمی‌تواند به نجات انسان‌ها منجر شود؛ شاید بتواند مردم را به اطاعت وادار کند اما نمی‌تواند اعتقادات فرد را تغییر دهد.- حتی اگر قدرت و اجبار بتواند کسی را متقاعد کند، نمی‌تواند او را به رستگاری برساند چون هیچ دلیلی وجود ندارد که حاکمان حقیقت دینی را بازگو می‌کنند و در این زمینه قابل اعتماد هستند.همچنین شما در ابتدای کتاب نامه‌ای در باب تساهل با نظرات و مدافعان این دیدگاه آشنا خواهید شد؛ متفکرانی همچون میشل دول اوپیتال، ژان برن، پیر بیل و جان استوارت میل و...تساهل چه معنایی دارد؟این مفهوم به زبان ساده به معنای آن است که چیزی را قبول ندارید و نمی‌توانید آن را بپذیرید و حتی به آن اعتراض دارید؛ با این حال نوع اعتراض شما همراه با نوعی خویشتن‌داری و صبوری همراه است و به فرد مقابل شما آسیبی وارد نمی‌کند و باعث سرکوب آن نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. درواقع کلمه تساهل از ریشه سهل می‌آید که به معنای چشم‌پوشی کردن، آسان گرفتن و به نرمی با کسی رفتار کردن است.کتاب صوتی نامه‌ای در باب تساهل به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟اگر به کتاب‌های حوزه فلسفه، علوم سیاسی و جامعه شناسی علاقه‌مند هستید، این کتاب برای شما مناسب است.در بخشی از کتاب صوتی نامه‌ای در باب تساهل می‌شنویم:نه اشخاص نه کلیساها و نه حتی دولت به بهانه دین، حق تجاوز به حقوق مدنی و مواهب دنیوی دیگران را ندارند. کسانی که نظر دیگری دارند، اگر با خود تامل کنند، به خوبی درخواهند یافت که کاشتن بذر نفاق و جنگ آنقدر زیان‌بار است و دشمنی‌های بی‌پایان و حتی کشتارهایی که از این طریق برای بشر به ارمغان می‌آورند، چقدر مخرب و خطرناک است.تا این اعتقاد حاکم باشد که حکومت موهبتی الهی‌ست و دین می‌بایست به زور اسلحه دست یابد، هیچ صلح و امنیتی و هیچ دوستی و مساعدت عمومی در میان آدمیان پا نمی‌گیرد و دوام نمی‌یابد.بیایید بینیم که عمل به تساهل چه چیزهایی را از کسانی که به دلیل برخی خصوصیات و مناسک مذهبی از دیگران یعنی عوام الناس متمایز و متشخص شده‌اند، می‌طلبد. لفظ عوام لفظی است که صاحبان مناصب مذهبی مایلند، ما را به این نام بنامند.