هانا آرنت - قشر خاکستری و عادی سازی شر - توتالیتاریسم و قشر خاکستری - خلاصه‌ی کتاب آیشمن در اورشلیم - ابتذال شر - مسئولیت شخصی و سیاسی - ماجرای درفوس - افسری که تاریخ اروپا را تغییر داد (از کتاب یهودی ستیزی) - ابتذال شر - حکومت شر و مفهوم آزادی - مهدی تدینی:…در بخشی از کتاب عناصر و خاستگاه‌های حاکمیت توتالیتر 1: یهودی‌ستیزی می‌خوانیمدر پایان سدۀ هفدهم نیاز به اعتبارات دولتی به ابعادی رسید که تا آن زمان هیچ‌گاه سابقه نداشت. دولت‌ - ملتِ در حال شکل‌گیری عزم آن کرده بود کل ملت را نمایندگی کند، به همین دلیل از همۀ طبقات مردم دوری گزیده بود و چندان خیال نداشت آن‌ها را به لحاظ امتیازات قدیمی‌شان تأیید کند یا امتیازاتی نو به آن‌ها دهد، بنابراین هیچ‌یک از این طبقات نیز حاضر نبود به حکومت اعتبارات [مالی] دهد یا کسب‌وکارهای حکومتی را انجام دهد. البته در این‌جا نمی‌توان گفت یهودیان اکنون به درون خلئی که این‌چنین پدیده آمده بود می‌جهیدند. زیرا آن‌ها در همان زمان نیز تجربه‌ای چندین سده‌ای در کار وام دادن [به فرمانروایان] داشتند و روابطشان با فرمانروایان اروپا بسیار مستحکم بود و از دیرباز امور مالی آن‌ها را انجام می‌دادند و در مقابل از آن‌ها محافظت محلی دریافت می‌کردند. آنچه تغییر می‌کرد فقط این بود که این کارها اکنون به کسب‌وکاری حکومتی، و آن محافظت به امتیازاتی بدل شد. برای حکومت که طبقات دارا از اعطای اعتبار به آن خودداری می‌کردند، اکنون یک مسئله‌ مهم بود: این‌که یهودیان را به عنوان گروهی جداشده از جامعه نگاه دارد. حکومت تحت هیچ شرایطی نمی‌توانست سودی در این داشته باشد که یهودیان را به جامعه‌ای همسان سازد که به گونه‌ای مصمم خود را از سپهر اقتصادی حکومت دور نگاه می‌داشت. تا وقتی کسب‌وکاری حکومتی وجود داشت و به چه شکل دیگری ممکن بود حکومت ملیِ صاحب‌منصبان پدید آید؟ حکومت در هر صورت جرئت نمی‌کرد اجازه دهد فعالیت اقتصادی یهودیان در مسیر کسب‌وکار سرمایه‌دارانۀ خصوصی بیفتد.از این روی، آزادسازی یهودیان در دولت‌ - ملت، آن‌گونه که در قرن نوزدهم گام‌به‌گام رخ داد، خاستگاهی مضاعف و معنایی دوسویه و در درون متناقض داشت: از یک سو این آزادسازی با ساختار سیاسی و قانونیِ پیکر حکومتی جدید سازگاری داشت؛ پیکری که تنها در شرایط برابری حقوقی همۀ شهروندان می‌توانست کار کند. این آزادسازی به چنین عنوانی باید در جریان برچیدن نظم‌های فئودالی به انجام می‌رسید، آن هم به گونه‌ای هر چه رادیکال‌تر و هر چه سریع‌تر که ممکن بود.