روبروی دانشگاهمان یک باغ قشنگ بود. یک ساختمان قدیمی هم وسطش. گالریِ نقاشی‌اش کرده بودند. اولین‌بار آ

روبروی دانشگاهمان یک باغ قشنگ بود. یک ساختمان قدیمی هم وسطش. گالریِ نقاشی‌اش کرده بودند. اولین‌بار آنجا دیدمش. وقتِ استراحتِ بین دو کلاس بود و طبق عادت توی گالری میچرخیدم که وقت بگذرد. ترم دوم بودم. آن‌موقع او زنی چهل‌وهشت‌ساله بود. بین هنری‌ها معروف بود و آن روز برای افتتاح نمایشگاهش آمده بود. هرچه به نقاشی‌ها نگاه کردم سردرنیاوردم. به‌نظرم رنگهایی بود که کاملا تصادفی روی بوم پاشیده شده. نمیدانم چه شد که به خودم جرأت دادم و پرسیدم. یکدفعه کل سالن ساکت شد. شاگردانش با اخم نگاهم میکردند. لبخند زد و باحوصله توضیح داد. و چه شیرین توضیح میداد...کلاسِ بعدی را نرفتم. تا آخر افتتاحیه ماندم و حرفهایش با بقیه را شنیدم و نگاهش کردم. او هم وسط حرفهایش با دیگران، گاهی نگاهم میکرد و لبخند میزد. و من که تا حالا هیچ زنی اینجوری نگاهم نکرده بود هی دلم ضعف میرفت. آخرش که همه رفتند صدایم کرد. گفت "دوست داری موقعِ خلقِ اثر جدیدم باشی و ببینی؟". مشتاقانه گفتم "بله". آدرسش را در داد و گفت فردا عصر بیایم. خانه‌باغی بود در یکی کوچه‌های قدیمی زعفرانیه که مثل بهشت بود...***نفسم که آرام شد خواستم از جایم بلند شوم. گفت: بخواب. میخوام یه نقاشی خوشگل بکشم روت.گفتم: نه لطفا. اون‌سری پوستم رفت تا پاک بشه.خندید گفت: خب زنگ میزدی میگفتم. باید با روغن‌بچه پاک کنی. خودتم که بچه‌ای دیگه! واسه پوستتم خوبه!رنگها را روی پالت آماده کرد. قلم‌مو زد به رنگ زرد. یک خط پایینِ شکمم کشید گفت "اینجا کلی گندم میکشیم". و کشید. عین گندم واقعی... بعد رنگ آبی برداشت و توی گودی ترقوه‌ام زد گفت "بارون اومده، اینجا آب جمع شده. گنجشکا آب میخورن. خوبه؟". لبخند زدم و سر تکان دادم... رنگ سفید برداشت، دستش را روی دنده‌هایم گذاشت گفت "اینجا هم یه اسبِ سفید میکشیم". و چقدر قشنگ کشید. گفتم "اینا که خیلی قشنگه. چرا از اینا نمیکشی؟". خندید گفت "پولدارا از این‌چیزا نمیخرن! حرف نزن وسط نقاشیم!".. بعد دوباره رنگ زرد برداشت، دور سینه‌ام خط کشید گفت "اینجا خورشید میکشیم". تمام که شد نوک‌سینه‌ام را بوسید گفت "دارم نقاشیمو میبوسما! به خودت نگیری!". لبخند زدم سرم را خم کردم دستش را بوسیدم. خندید گفت "آخه تو چرا انقدر مهربونی بچه!". کمی رنگ آبی برداشت، انگشتش را روی موهای وسط سینه‌ام کشید گفت "اینجا یه رودخونه میکشیم. خوبه؟"دستش که روی بدنم بود را گرفتم گفتم: بیا عروسی کنیم.بلند خندید گفت: منظورت ازدواجه؟ آخه تو پول داری؟گفتم: درسم تموم بشه میرم سربازی. بعدشم کار میکنم.چشمهایش را ریز کرد لپم را کشید گفت: آخ قربونش برم که مرد شده صداشو کلفت میکنه برام "کار میکنم"!گفتم: جدی میگم. یا با تو عروسی میکنم یا با هیچکس. من بعد از تو دیگه عاشق هیچکس نمیشم.لبخند زد. انگشتان بلندش را فرو کرد لای موهام و در حالی‌که با موهابم بازی میکرد گفت: حالا انقدر عاشق بشی از این به بعد. دانشگاهت تموم میشه. سربازی میری. کار میکنی. تا اون‌موقع من پیر شدم. تو باید یه زن خوشگل و جوان بگیری. دیگه هم حرفشو نزن.گفتم: من زن جوان نمیخوام. من تو رو میخوام.با اخمی ساختگی گفت: نشنیدی گفتم دیگه حرفشو نزن؟ اصلا پاشو برو خونه‌تون. حوصله‌‌ت رو ندارم. بی‌ادب. بهت رو دادم پُررو نشو دیگه. اوایل که نمیفهمیدم الکی است، میترسیدم و چشمهابم پُر میشد. لبخند زدم گفتم: دیگه وقتایی که الکی عصبانی میشی میفهمم. چرا یه‌وقتایی اینکارو میکنی؟خندید گفت: بخدا دست خودم نیست. انقدر تمام عمرم مردای هار دورم بودن عادتم شده! نمیدونم با آدم مظلوم چیکار کنم!گفتم: مهربونی کن.گفت: آخه وقتی میترسی بامزه میشی! ولی باشه. ببخشید، دیگه اینکارو نمیکنم... بخوابم روی بدنت اذیت نمیشی؟گفتم: نه خوشم میاد. ولی رنگی میشیا.گفت: اشکالی نداره.روی بدنم دراز کشید. آرام گفت: تو بزرگ بشی نویسنده میشی.گفتم: از کجا میدونی؟گفت: میدونم دیگه... میشه اون‌موقع یه کتاب درباره‌ی خودمون بنویسی؟گفتم: باشه اگه نویسنده شدم مینویسم.از روی بدنم بلند شد لبخند زد گفت: بیا یه‌بار دیگه انجامش بدیم.بطری را از روی میزِ کنارِ تخت برداشت، یک پیک ریخت. نوک انگشتهایش را زد توی لیوان، کشید روی لبهایم گفت: اینجوری خوشمزه‌تر میشه.نورهای اضافی را کم کرد. پالت را از روی تخت برداشت و کنارم خوابید...***تابستان همان سال برای همیشه رفت آمریکا. کل عاشقی‌‌مان سه ماه هم نشد... راست میگفت. بعد از او زیاد عاشق شدم. زنهای زیادی را دیدم. ولی هیچکدام روی تنم نقاشی نکشیدند. هنوز هم گاهی وقتی در آینه‌ی حمام خودم را نگاه میکنم یک مزرعه‌ی گندم میبینم، یک اسب سفید، یک خورشید، یک رودخانه. و به گودی ترقوه‌ام نگاه میکنم و صدایی توی گوشم میپیچد "بارون اومده، اینجا آب جمع شده. گنجشکا آب میخورن. خوبه؟". لبخند میزنم، سرم را خم میکنم و دستی که نیست را میبوسم. @RadioLoo حمید باقرلو