من " ارگ بم " و خشت به خشتم متلاشيتو " نقش جهان "، هر وجبت ترمه و كاشياين تاول و تب‌خال و دهان سوختگ

من " ارگ بم " و خشت به خشتم متلاشيتو " نقش جهان "، هر وجبت ترمه و كاشياين تاول و تب‌خال و دهان سوختگي‌هااز آه زياد است، نه از خوردن آشي!از تنگ پريديم، به‌اميد رهاييناكام، تقلايي و، بيهوده تلاشييك بار شده بر جگرم زخم نكاري؟يك بار شده روي لبم بغض نپاشي؟هر بار دلم رفت و نگاهي به تو كردمبر گونۀ سرخابي‌ات افتاد خراشياز شوق هم‌آغوشي و از حسرت ديداربايست بميريم، چه تو باشي چه نباشي!@RadiooShear | حامد عسکری