پیک موتوری‌ها؛ جسمِ زخمی، روانِ فرسودهگاهی یک هفته بچه‌هایش را نمی‌بیند. شب‌ها تا ساعت دو برای رستور

پیک موتوری‌ها؛ جسمِ زخمی، روانِ فرسودهگاهی یک هفته بچه‌هایش را نمی‌بیند. شب‌ها تا ساعت دو برای رستوران کار می‌کند، حوالی سه به خانه می‌رسد و تا چیزی بخورد و بخوابد، ساعت چهار شده است؛ چند ساعت بعد دوباره باید سر کار باشد. زندگی بسیاری از پیک‌های غذای تهران میان خیابان، سفارش‌های فوری و ترس از جریمه می‌گذرد؛ کاری که سرعت و راحتی مشتری را با بی‌خوابی، تصادف و فرسودگی نیروی کار تأمین می‌کند.https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/897506/&rhash=0ceb6994783a68@RadioZamaneh | رادیو زمانه