امنیت یا وابستگی؟ #کیس: 🛑دانش‌آموز پایه هشتم که در خانه و میان همسالان احساس امنیت نمی‌کند، مرتب به اتاق مشاور می‌آید و می‌گوید: «فقط پیش شما احساس خوبی دارم.» خطر پنهان: 📌مشاور از اینکه دانش‌آموز به او اعتماد کرده خوشحال می‌شود و ناخواسته رابطه را تقویت…📌 اصل طلایی: «پناهگاه باش، نه عصا»این شاید بتواند به عنوان یکی از اصول حرفه‌ای مشاور مدرسه مطرح شود:مشاور باید پناهگاه باشد، اما نباید تبدیل به عصای روانی دانش‌آموز شود. پناهگاه جایی است که فرد در هنگام طوفان به آن مراجعه می‌کند تا دوباره توان حرکت پیدا کند. اما عصا چیزی است که فرد تصور می‌کند بدون آن نمی‌تواند راه برود.بنابراین هر جلسه باید یک حرکت کوچک از وابستگی به خوداتکایی ایجاد کند.مثلاً در پایان جلسه به جای:«هر وقت حالت بد شد بیا پیش من.»بگوییم:«اگر دوباره چنین احساسی پیدا کردی، قبل از اینکه به من مراجعه کنی، آن سه کاری را که امروز یاد گرفتیم امتحان کن. اگر دیدی کافی نبود، بیا تا با هم بررسی کنیم.»این جمله فوق‌العاده مهم است.چون مشاور را حذف نمی‌کند، اما مشاور را اولین و تنها راه‌حل هم معرفی نمی‌کند.