📌مولانا تمثیل زیبایی دارد: برکه‌ای را تصور کنید که مردم هر روز از آب آن استفاده می‌کنند؛ لباس می‌شو

📌مولانا تمثیل زیبایی دارد: برکه‌ای را تصور کنید که مردم هر روز از آب آن استفاده می‌کنند؛ لباس می‌شویند، گرد و غبار از تن می‌زدایند و بخشی از آلودگی‌های خود را به آب می‌سپارند. اگر این برکه راهی به جریان آب نداشته باشد، اگر نه جویباری در آن جاری شود و نه آبی از آن خارج شود، دیر یا زود همان آبی که روزی مایه پاکی بود، خودش به منبع آلودگی تبدیل می‌شود.مشاور نیز بی‌شباهت به چنین برکه‌ای نیست.🔎هر روز آدم‌هایی به مشاور مراجعه می‌کنند و بخشی از اضطراب، خشم، شکست، ناامیدی، تعارض‌های خانوادگی و رنج‌های خود را با او در میان می‌گذارند. مشاور شنونده دردهای دیگران است؛ اما اگر خودش راهی برای تخلیه، بازسازی و تازه‌شدن نداشته باشد، به‌تدریج بار مشکلات مراجعان در وجودش رسوب می‌کند. آن‌وقت ممکن است کسی که قرار بود پناه و آرامش‌بخش دیگران باشد، خود گرفتار فرسودگی، بی‌حوصلگی و خستگی روانی شود.به همین دلیل، مشاور فقط مسئول مراقبت از مراجعان نیست؛ مسئول مراقبت از خود نیز هست.🛑حضور در کارگاه‌های تخصصی، یادگیری مهارت‌های تازه، دریافت آموزش‌های حرفه‌ای، سوپرویژن و حتی مراجعه به مشاور در مواقع لازم، نشانه ضعف یک مشاور نیست؛ نشانه بلوغ حرفه‌ای اوست.چشمه‌ای که می‌خواهد به دیگران آب بدهد، خودش باید به منبع آب متصل باشد.مشاوری که می‌خواهد حال دیگران را بهتر کند، باید برای حال خودش نیز کاری بکند.📚مشاورِ حرفه‌ای فقط کسی نیست که بلد است چگونه دیگران را درمان کند؛ کسی است که می‌داند چگونه خودش را از فرسودگی حفظ کند.➕پس گاهی لازم است مشاور از اتاق مشاوره بیرون بیاید، خودش به کلاس برود، چیزی تازه بیاموزد، از یک متخصص کمک بگیرد، تجربه‌هایش را بازبینی کند و دوباره خودش را به جریان یادگیری و رشد بسپارد.چون برکه اگر به جریان وصل نباشد، می‌گندد؛ و مشاور اگر به رشد و بازسازی وصل نباشد، فرسوده می‌شود.➕حسین رئیسی[مشاور مدرسه]https://t.me/+QKVR-ZdKtFrbzDyY