You meet 24 year olds and they worry they’re running out of time to decide with what they want to do and then you meet 40 year olds who say they have their whole life ahead of them to work. We’re always in a rush until we look back and realise there was no need.آدمای بیست و چهار ساله رو می‌بینی و می‌فهمی که نگران از دست دادن وقتشونن که بخوان برای آینده چیکار کنن و چه تصمیمی برای زندگیشون بگیرن بعد گذرت به آدمای چهل ساله می‌خوره که میگن یه مسیر طولانی تو زندگی دارن که باید به خاطرش زحمت بکشن و تلاش کنن.ما همیشه عجله داریم تا وقتی که به عقب‌ نگاه می‌کنیم و می‌فهمیم هیچ احتیاجی به عجله کردن نبود!