ما در تنهاییِ مشترکمان به هم نزدیک شدیم چون هر دو در یک زندانی بودیم که کلیدش را در دستان دیگری گم ک

ما در تنهاییِ مشترکمان به هم نزدیک شدیم چون هر دو در یک زندانی بودیم که کلیدش را در دستان دیگری گم کرده بودیم. و حالا، در میانه‌ی این هیاهوی دوربین‌ها و تشویق‌های دنیایی که ما را «عاشق» می‌پندارد، ما تنها در این تنهایی عمیق، به هم نزدیکیم... نزدیکیِ دو غریبه‌ای که تنها راهِ نجاتشان، لبخندی است دروغین و بوسه‌ای است که هرگز به پوست نمی‌رسد.‌_او در آن لحظه، ابتدا حقیقت را به زبان آورد؛ از تراژدیِ دو تنی که در یک سلول حبس شده‌اند و راه فراری ندارند. اما بلافاصل بعد، با یک دستور ساده، تمام حقیقت را در یک بوسه‌ی دروغین دفن کرد@rahi_be_rahaei