.دلبر به من رسید و جفا را بهانه کردافکند سر به زیر؛ ...حیا را بهانه کرد!آمد به بزم و دید من تیره‌روز را،ننشست و رفت؛ ...تنگیِ جا را بهانه کرد!رفتم به مسجد از پی نظارهٔ رُخشبر رو گرفت دست و دعا را بهانه کرد!آغشته بود پنجه‌اش از خون عاشقان؛بستن به دست خویش حنا را بهانه کردخوش می‌گذشت دوش صبوحی به کوی اوبر جا نشست و شستن پا را بهانه کرد...#شاطر_عباس_صبوحی|@rahimnavaz |