تحریف فتوای آیت‌الله خوئی؛ آیا ایشان رضاع کبیر را جایز می‌دانست؟🤔#پرسش:❓ وهابیت ادعا می‌کند که آیت‌

تحریف فتوای آیت‌الله خوئی؛ آیا ایشان رضاع کبیر را جایز می‌دانست؟🤔#پرسش:❓ وهابیت ادعا می‌کند که آیت‌الله خوئی قائل به جواز رضاع کبیر بوده و برای اثبات این ادعا به متن رساله ایشان استناد می‌کند:السؤال 52 : ما هو حكم شرب حليب المرأة، سواء كان الشارب زوجها أم شخص آخر؟الجواب: لا بأس بذلك في نفسه.ترجمه سؤال: حکم خوردن شیر زن توسط شوهر یا شخص دیگری غیر از شوهر چیست؟پاسخ: فی نفسه اشکالی ندارد. (المسائل الشرعية، السيد أبوالقاسم الخوئی، ج 2 ، ص 275 / صراط النجاة، میرزا جواد التبریزی، ج 1، ص 389، سؤال 1068)💠#پاسخ: 💠❕ شیعه بر پایه روایات متعددی که از اهل‌بیت علیهم السلام رسیده است و نیز برخی روایات اهل‌سنت که مؤید این دیدگاه هستند، معتقد است که محرمیت از طریق شیر خوردن تنها تا پایان دو سالگی حاصل می‌شود. بنابراین، اگر فردی پس از دو سالگی از شیر زنی بنوشد، دیگر محرمیتی میان آن دو ایجاد نمی‌شود؛ برخلاف نظر عایشه که معتقد بود حتی پس از دو سالگی نیز رضاع موجب محرمیت می‌شود. در مطالب زیر، این مسئله به‌طور مفصل مورد بررسی ما قرار گرفته است:🔗 https://t.me/Rahnamye_Behesht/16341🔗 https://t.me/Rahnamye_Behesht/5301▪️خود آیت‌الله خوئی نیز با صراحت فتوا داده‌اند که محرمیت از طریق شیرخوارگی، تنها تا دو سالگیِ طفل حاصل می‌شود و پس از دو سالگی، خوردن شیر هیچ تأثیری در ایجاد محرمیت ندارد:" يشترط في حصول التحريم بالرضاع ان يكون في الحولين بالنسبة إلى المرتضع دون ولد المرضعة، فالرضاع بعد مضي الحولين على المرتضع لا أثر له. "📚 منهاج الصالحين (للخوئي)، ج‌2، ص: 267❕ پس از روشن شدن حکم محرمیت، این پرسش مطرح می‌شود که آیا نوشیدن شیر زن برای فردی که از دو سالگی گذشته و مکلف شده است، جایز و حلال است یا خیر؟ به عبارت دیگر، هرچند محرمیتی حاصل نمی‌شود، اما آیا افراد مکلف می‌توانند از شیر زن بنوشند؟ برای مثال، آیا مرد می‌تواند از شیر همسر خود بنوشد؟ یا اگر شیر زنی دوشیده شود، آیا مرد نامحرم می‌تواند از آن استفاده کند؟▪️ برخی از مراجع تقلید، خوردن شیر زن را برای فرد مکلف حرام و بنابر احتیاط واجب جایز نمی‌دانند؛ چنان‌که در فتوای آیت‌الله سیستانی آمده است:«خوردن تمام اجزاء و فرآورده‌های حیوانات حرام‌گوشت، مانند گوشت، جگر، پیه، تخم، شیر و لبنیات آنها حرام است.آشامیدن شیر انسان ـ هرچند شیر همسر یا مادر باشد ـ برای فرد مکلّف، بنابر احتیاط واجب جایز نیست.»🌐 https://www.sistani.org/persian/book/26576/7461/❕ مستند این فتوا، روایاتی است که انسان را از مصادیق موجودات حرام‌گوشت دانسته و تصریح می‌کند که تنها شیر حیوان حلال‌گوشت حلال است. بنابراین، هر موجودی که حرام‌گوشت باشد، اعم از انسان یا حیوان، شیر او نیز خوردنش ممنوع خواهد بود:«كُلُّ شَيْ‌ءٍ يُؤْكَلُ لَحْمُهُ فَجَمِيعُ مَا كَانَ مِنْهُ مِنْ لَبَنٍ أَوْ بَيْضٍ أَوْ إِنْفَحَةٍ فَكُلُّ هَذَا حَلَالٌ طَيِّبٌ وَ رُبَّمَا يَكُونُ هَذَا قَدْ ضَرَبَهُ الْفَحْلُ وَ يُبْطِئُ وَ كُلُّ هَذَا حَلَالٌ.»📚 الكافي، ج ۶، ص ۳۲۵؛ وسائل الشيعة، ج ۲۴، ص ۱۰۴، باب ۲، تحريم لحوم الناس.🔹 در مقابل، برخی از علما قائل به حلیت نوشیدن شیر زن برای افراد مکلف، مانند همسر، هستند:🌐 https://islamquest.net/fa/archive/fa2402❗️ آیت‌الله خوئی نیز قائل به حلیت نوشیدن شیر زن برای سایر افراد مکلف بوده است و ظاهراً مستند این فتوا، تمسک به اصل برائت و نبودِ دلیل بر حرمت در این مسئله بوده است. البته شاگرد ایشان، آیت‌الله سیستانی، در این مسئله با استاد خود مخالفت کرده و قائل به حرمت شده است. ایشان روایت یادشده را مستند فتوای خود دانسته و معتقد است که با وجود این روایت، دیگر جایی برای استناد به اصل برائت باقی نمی‌ماند.👌 بنابراین، آنچه محل اختلاف میان فقهاست، حلیت یا عدم حلیت نوشیدن شیر زن برای افراد مکلف است، نه محرمیت یا عدم محرمیت. زیرا همه اتفاق نظر دارند که پس از دو سالگی، رضاع موجب محرمیت نمی‌شود. اختلاف تنها در این است که آیا با وجود عدم تحقق محرمیت، نوشیدن شیر زن برای افراد مکلف جایز است یا خیر که به نظر می‌رسد قول قوی‌تر، همان عدم حلیت و ممنوعیت آن باشد.#شیعه_پاسخ@Rahnamye_Beheshtshiapasokh.com