دردی که در خودت حل نکنی، به عنوان یک میراثِ شوم به فرزندانت ارث می‌رسد.ریچارد روهر، فیلسوف معاصر، جم

دردی که در خودت حل نکنی، به عنوان یک میراثِ شوم به فرزندانت ارث می‌رسد.ریچارد روهر، فیلسوف معاصر، جمله‌ی تکان‌دهنده‌ای دارد: «دردی که متحول نشده باشد، منتقل خواهد شد.» ما در دنیای روان‌کاوی، این انتقالِ بی‌رحمانه را هر روز در اتاق‌های درمان می‌بینیم. انسان‌هایی که بارِ افسردگی، اضطراب و خشم‌های پنهانی را به دوش می‌کشند که اصلاً متعلق به خودشان نیست؛ بلکه میراثِ پدران و مادرانشان است.کارل یونگ بزرگترین رازِ بشریت را با عنوان «ناخودآگاه جمعی» فاش کرد. ما فقط دارای DNA فیزیولوژیک نیستیم؛ ما یک «DNA روانی» داریم. فضیلت‌ها و رذیلت‌های حل‌نشده‌ی اجدادمان در این خزانه‌ی عظیم ضبط شده و زنجیروار به ما منتقل می‌شود.رابرت بلای به زیبایی توصیف می‌کند که والدینِ ما، هر چیزی را که در روانشان سرکوب کردند، درونِ یک «کیسه‌ی سایه» ریختند و آن را روی دوشِ ما گذاشتند. وقتی یک والد، زخم‌های روانیِ خودش را شفا ندهد، به قول رابرت مور، انرژیِ تاریکِ روانِ او تبدیل به یک «حاکم مستبد» در خانه می‌شود و ناخودآگاه، فرزند را قربانیِ کارهای ناتمامِ خودش می‌کند.من و کتاب