- از خودتان بپرسید چه کسی مسئول جان‌های از دست رفته و خسارت‌های به بار آمده است؟ مقصر شما هستید یا ح

- از خودتان بپرسید چه کسی مسئول جان‌های از دست رفته و خسارت‌های به بار آمده است؟ مقصر شما هستید یا حکومتی استبدادی که آتش بر شهروندانش گشوده است؟ گاهی داشتن حس گناه یک نوع واکنش دفاعی است. چرا که به ما حسی کاذب برای داشتن کنترل اوضاع می‌دهد. وقتی ما مسئولیت واقعه‌ای را برای خودمان می‌پذیریم این احساس به ما داده می‌شود که اگر جور دیگری عمل می‌کردیم ممکن بود این واقعه رخ ندهد. ذهن ناخودآگاه می‌خواهد با روش احساس نداشتن کنترل بر امور، بر حس بی قدرتی و ناامیدی ما که منجر به اضطراب می‌شود، مقابله کند. غافل از اینکه با استفاده از این روش نطفه یک احساس ویران‌گر دیگر به نام حس گناه در ما می‌کارد.۲- بسیاری از ما ترجیح می‌دهیم احساس گناه داشته باشیم تا اینکه مجبور باشیم غم حاصل از سوگواری را تجربه کنیم. در واقع برای بعضی از ما تمرکز بر احساس گناه یک روش برای اجتناب از پروسه سوگواریست. ولی انکار احساسات حین سوگواری باعث می‌شود زخم‌های ما التیام پیدا نکنند و در بلند مدت دچار مشکل شویم. مهم است به خاطر داشته باشید که شما می‌توانید احساسات‌تان را تجربه کنید. شما می‌توانید به هر شکلی که راحتید مثل گریه کردن یا صحبت کردن با عزیزان و حلقه‌های امن‌تان، یا حتی با نوشتن اجازه دهید این حس‌ها و فکرهای مختلف بروز پیدا کنند. تا هر زمان که نیاز دارید، سعی کنید از آن‌ها فرار نکنید. این حس‌ها تا ابد نمی‌مانند.۳- به عزیزان‌تان فکر کنید و ببینید چه حسی نسبت به نجات شما دارند. به خودتان یادآوری کنید که اگر شما زنده نبودید یا به هر نحوی آسیب دیده بودید، چه افرادی عذاب می‌کشیدند. به کسانی فکر کنید که خوشحالند شما حالتان خوب است. به شما هدیه نجات یافتن از یک مصیبت داده شده است. پس به جای این‌که آن را رد کنید، با کسانی که دوست‌تان دارند قسمتش کنید. حداقل آن‌ها سزاوار این هدیه هستند.۴- بعضی از نجات یافته‌ها باور دارند که شانس محدودی در این دنیا وجود دارد و مانند یک کیک می‌ماند. اگر یک نفر قسمتی از کیک را بردارد برای بقیه کیک کم‌تری باقی می‌ماند. در حالی که چنین چیزی واقعیت ندارد. این‌که شما امکان زنده یا سالم ماندن را داشته‌اید به این معنی نیست که مقداری از شانس دیگران را از آنها گرفته‌اید.۵- احساس گناه به خودی خود احساس بدی نیست اگر به جا استفاده شود و تنها به معنی پشیمانی نباشد. این احساس کمک می‌کند که بر اساس ارزش های‌مان عمل کنیم. می‌تواند به ما انگیزه بدهد که عملی با معنی و هدفمند انجام دهیم. به ما کمک کند که یاد رفتگان را زنده نگاه داریم یا به هر طریق دیگری راه‌شان را پاس بداریم و ادامه دهیم.۶- از خودتان مراقبت کنید. اگر نجات پیدا کردید، مراقبت روانی و جسمی بسیار مهم است. به خواب‌تان، خوراک‌تان و روابط اجتماعی‌تان رسیدگی کنید. با ورزش کردن انرژی روانی و بدنی خود را بازیابید. اگر احساس می‌کنید برای ادامه دادن نیاز به حمایت بیش‌تر دارید حتما از خدمات مشاوره استفاده کنید.*اگر پس از خواندن این مقاله متوجه شدید علایم شما شدید است یا در عملکرد طبیعی روزانه شما اختلال جدی ایجاد کرده با یک پزشک صحبت کنید. احساس گناه بازمانده ممکن است گاهی غیر قابل تحمل و شدید باشد اما داشتن این احساس بعد از نجات پیدا کردن از یک رویداد دشوار غیر معمول نیست. مهم است که این احساس را به رسمیت بشناسید و اگر مقابله با آن به تنهاییی برایتان دشوار است، درخواست کمک کنید. درمان مناسب می‌تواند به شما کمک کند تا احساس گناه را برطرف کنید.کاری مشترک با مرکز کنش سلامت#مرکز_مشاوره_رنگینکمانی #koneshsalamat#احساس_گناه_بازمانده #کنشگری #سلامت_روان