"زنی که چشم‌هایش، درختان بادام را به گریه می‌آورد"در انزوای خویشتن امو عطری در ابدیت تن امبه بی نهای

"زنی که چشم‌هایش، درختان بادام را به گریه می‌آورد"در انزوای خویشتن امو عطری در ابدیت تن امبه بی نهایت میل می کند...در منپرندگانی بال گشوده اندبی پرواپر از آسمانحصار را شکسته امتو با من بیا...و من—من نام تو رانه در دفتر،که در رگ‌هایم شعر می‌سرایمدر نفس‌هایی کهبی‌تو نامفهوم‌اند....#رامین_اقتصاد @ramineqtesad