توضیح تست فوق:گزینه صحیح: ۱ ـ مرکز مهم امور اونکته مهم این سؤال این است که تعریف «اقامتگاه» در قانون مدنی آمده، اما در قانون آیین دادرسی مدنی، اقامتگاه نقش مهمی در تعیین صلاحیت محلی دادگاه دارد.ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی مدنی مقرر می‌کند:«دعوا باید در دادگاهی اقامه شود که خوانده، در حوزه قضایی آن اقامتگاه دارد...»بنابراین، قاعده عمومی در دعاوی این است که دعوا در دادگاه محل اقامت خوانده مطرح شود.اما برای اینکه بدانیم «اقامتگاه» کجاست، باید به ماده ۱۰۰۲ قانون مدنی مراجعه کنیم. این ماده مقرر می‌کند:«اقامتگاه هر شخص محلی است که شخص در آنجا سکونت داشته و مرکز مهم امور او نیز در آنجا باشد. اگر محل سکونت شخصی غیر از مرکز مهم امور او باشد، مرکز امور او اقامتگاه محسوب است.»پس اگر محل سکونت شخص و مرکز مهم امور او در یک محل باشد، همان محل اقامتگاه اوست.اما اگر این دو محل متفاوت باشند، قانون صراحتاً مرکز مهم امور شخص را اقامتگاه او محسوب می‌کند.مثال:فرض کنید شخصی در شهر «الف» سکونت دارد، اما محل اصلی فعالیت شغلی و مرکز مهم امور او در شهر «ب» قرار دارد.در این حالت:محل سکونت ≠ مرکز مهم اموربنابراین، طبق ماده ۱۰۰۲ قانون مدنی، شهر «ب» اقامتگاه شخص محسوب می‌شود.ارتباط این موضوع با آیین دادرسی مدنی نیز از ماده ۱۱ مشخص می‌شود؛ یعنی پس از تعیین اقامتگاه، در حالت عادی دادگاه محل اقامتگاه خوانده، دادگاه صالح برای رسیدگی است.البته این قاعده استثنائاتی نیز دارد؛ برای مثال، در دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول، ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی مدنی، دادگاه محل وقوع مال غیرمنقول را صالح می‌داند.نکته تستی:اگر در سؤال دیدید:«محل سکونت شخص غیر از مرکز مهم امور او باشد»بلافاصله به یاد ماده ۱۰۰۲ قانون مدنی بیفتید:مرکز مهم امور شخص = اقامتگاهپس پاسخ نهایی:گزینه ۱ ـ مرکز مهم امور اونکته تکمیلی: ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی مدنی، قاعده کلی صلاحیت محلی را بیان می‌کند؛ اما تعریف و تعیین اقامتگاه در ماده ۱۰۰۲ قانون مدنی انجام شده است.@rasmik✔️سفارش آنلاین محصولات آزمون کارشناسی رسمی 👇www.rasmi-karshenas.ir