«علمدار حسین »از این حماسه سهم تو مشک حرم بود پیوسته یادت چشمۀ  چشم ترم بود از این حماسه سهم تو مهر وادب بودماه  بنی هاشم   برای  تو  لقب   بود از این حماسه سهم تو دو  بال پرواز دستت جدا شد ای علمدار  سرافرازیک جای سالم درتمام جسم وجان نیستاین جانفشانی قابل شرح و بیان نیستتو باب حاجاتی  ابوالفضل  علمدار تو برسپاه عاشقان همواره غمخواردر راه  دین جانباز بودی با شهامت بازو ، علم، مشک حرم ،آخر شهادتای زادۀ  ام البنین  ای   کوه  غیرتعشق امیر المومنین ای کوه  غیرتدر علقمه احرام  بستی  یا اباالفضلمُحْرم شدی اما به مستی یا اباالفضل پیچیده  عطر  یاس  پرپر در کنارت فرموده زهرا  !جانِ  مادر  در کنارت با فاطمه  خواندی حسینت را برادر با چشم خونین گریه کردی ای دلاوردشمن به شور و هلهله بودوتوگریان یاد  لبان  خشک   طفلان  در  بیابان تو روضه خواندی تابرادر زائرت شدساقی عطشان  آمد آقا  شاعرت شد رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)