«مرثیه مادر در عزای امام حسین»مادر برای نور عینش گریه می کرد از داغ جانسوز حسینش گریه می کرد می گفت : عزیز جان مادر تشنه بودی درماتم پر شور و شینش گریه می کرد جانم حسین جان ،جانم حسین جان(۲)گوید چرا با کام عطشان سر بریدند؟جسم تو را در کربلا هر جا کشیدندبا نعل تازه بر تنِ اجساد بی جان جسم شهیدان را چرا با هم دریدند؟جانم حسین جان ،جانم حسین جان(۲)پهلو شکسته ، قد خمیده ، آمد آن جا با اشک دیده روضه خوانی کرده زهرا از خیمگه تا قتلگاه ، همراه زینب بر سینه و بر سر زده ،آه و واویلا جانم حسین جان ،جانم حسین جان(۲)بوسه زده رگ های پاره ! پاره ،مادر زاری نموده با رباب از داغ اصغر در علقمه بوسیده دستان علمدار روضه گرفته بر تن صد چاک اکبر جانم حسین جان ،جانم حسین جان(۲)رفته اسارت کوفه تا شام بلا را همراه زینب دیده داغ کوچه ها را در مجلس بزم شراب و خیزران همدر شام بر پا کرده او کرب و بلا را جانم حسین جان ،جانم حسین جان(۲)رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)