چشم‌ها می‌بینند، اما مغز تصمیم می‌گیرد.این خطای دید نشون میده که مغز ما واقعیت رو اون‌طوری که “هست” نمی‌بینه، بلکه اون‌طوری که “انتظار داره” باشه تفسیر می‌کنه. این یه نکته کلیدی در علوم اعصاب و روانشناسی ادراک محسوب میشه.چرا این اتفاق می‌افته؟مغز ما در طول میلیون‌ها سال تکامل، یاد گرفته که اطلاعات خامی که از چشم‌ها می‌گیره رو پردازش و اصلاح کنه تا به یه درک پایدارتر و کاربردی‌تر از جهان برسه. این کار به ما کمک کرده در محیط‌های متغیر زنده بمونیم، اما یه پیامد جانبی داره:ما همیشه “حقیقت عینی” رو نمی‌بینیم، بلکه “نسخه‌ای تفسیرشده” از اون رو درک می‌کنیم.در این تصویر، مغز شما سایه‌ها، روشنایی‌ها، و محیط اطراف رو در نظر می‌گیره تا رنگ واقعی رو تصحیح کنه، حتی اگه این تصحیح باعث ایجاد یه خطای ادراکی بشه.این خطای دید یه استعاره عالیه برای اینکه چرا نباید به باورهای خودمون تعصب داشته باشیم. همون‌طور که مغز می‌تونه یه رنگ رو اشتباه تفسیر کنه، می‌تونه اطلاعات، خاطرات، و حتی واقعیت‌های تاریخی رو هم بر اساس پیش‌فرض‌ها و تجربیات قبلی تحریف کنهبانک روانشناسی ایران ✅️@ravanbank