كسی كه زير آب ميماند و غرق ميشود قبل از مرگ احساس ميكند ميتواند زير آب بماند و ديگر تلاشی نميكند! ثا

كسی كه زير آب ميماند و غرق ميشود قبل از مرگ احساس ميكند ميتواند زير آب بماند و ديگر تلاشی نميكند! ثانيه های قبل از مرگ ثانيه های مهمی هستند، مغز احساس ميكند ميتواند زير آب بماند! ميخواهد كه بماند. فاصله ای وجود دارد قبل از مرگ، فاصله ای اندك بين توهم و تلاش نكردن! اين اشتباه مغزی ست به علت نرسيدن اكسيژن كه بدن دست از تقلا برميدارد و فرد تسليم ميشود و مرگ ارام او را در برميگيرد. من شبيه به اين غرق شدن را در آدمهای زيادی ديده ام اما نه زير اب! بلكه در خشكی! زمانی كه نشسته اند، راه ميروند، غذا ميخورند، کار میکنند اما غرق شده اند. غرق در گذشته ای كه آنها را هر لحظه به "توهم" نزديك تر ميكند. برای من زندگی شبيه يك جريان است. مثل رودی بزرگ يا دريايی بزرگ كه قرار است به اقيانوسی بزرگتر وصل شود. "گذشته"شبيه عمق درياست. "اكنون" شبيه شنا كردن و گاهی رها شدن در سطح درياست و "آينده" تمام آن مسيری است كه ميخواهيم طی ميكنيم.🆔 @ravanshenasibarayehame