#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #نازبانو #قسمت_بیستودوم این اتفاق حال و روز طلعت و بدتر کرده بودهیچی نمی

#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #نازبانو #قسمت_بیستودوم این اتفاق حال و روز طلعت و بدتر کرده بودهیچی نمیخورد و مثل بچه ها گریه میکردو صبح تا شبم یه گوشه خواب بود یه روز بعد رفتن خانوم جان بود که زن عمو از همه جا بی خبر سراغ پدر رفت و گفت اگه شما اجازه بدین چند…#سرگذشت#برشی_از_یک_زندگی#نازبانو#قسمت_بیستوسومپدرمبلغ زیادی برا مهریه تعیین کرد اما شمسی باپررویی برای خونه چونه میزدپدر گفت خیالتون راحت اندازه نصف پول این خونه رو انداختم پشت قباله اش بعد یه مقدار اسکناس تو دست زن به عنوان شیربها گذاشت.شمسی فاتحانه خندید و گفت خدا ازتون راضی باشه و بدون اینکه لب به قلیون بزنه بلند شد و گفت بی زحمت درشکه خبر کن برای ناهار فردا خان مهمون داره تو خونه ارباب ده همیشه مهمون بود و خان ده ما مردبزرگ منشی بود و همیشه میگفت رعیت ده ما باید آبرومندانه زندگی کنه همسرش هم رباب خانوم اگه مال و اموالش بیشتر از ارباب نبود کمترم نبود و مردم ده بهش خانزاده میگفتن ارباب به همون یه پسر بسنده کرده بود و با هفت پسرش زندگی خوبی داشتن پدر سعید رو پی حسن درشکه چی فرستاد و شمسی رو رونه کردصبح روز بعد از شدت گرسنگی از خواب بیدار شدم و به طرف مطبخ رفتم بتول تو مطبخ بود و از همون بالای پله ها گفتم صبحونه آماده هست؟بتول نگاه پر غیظی بهم کرد و گفت تو دو روز دیگه به خونه شوهر میری اون خونواده ای که من دیدم کلی به مادر مرده ات و پدر زنده ات فحش میدن از بس که دختر تنبل و راحت طلبی هستی من هم سن تو که بودم آفتاب نزده می رفتم طویله از گاو شیر میدوشیدم از حرفهای بتول دلم گرفت واقعا دلم میخواست کاری انجام بدم اما بلد نبودم از پله ها پایین رفتم و یه نون برداشتم و تو سینی گذاشتم و از یه شیشه چیزی شبیه مربا روی نون ریختم بعد کمی از اون چشیدم شیرین بود اما مربا نبودبتول با تعجب نکاهی به سینی کرد و بعد پس گردنی محکمی بهم زد و گفت خاک بر سرت اینا رب انار هست پشت گردنم سوخت عجب دست سنگینی داشت اشک تو چشام جمع شد و گفتم خب مربا رو نمیشناسم سینی رو به دستم داد و گفت وقتی مجبورت کردم همین نون و رب و بخوری اونوقت یادمیگیری گریه کنان سینی رو به اتاق بردم صدای در خونه اومد پدر و سعید خونه نبودن به عشق اینکه خانوم جان هست تموم حیاط و پابرهنه دوییدم اما پشت در مونس با یه عالمه قند و چای وایساده بودلبه چادرش و به دندون گرفته بود و طوری نفس نفس میزد که انگار کل راه و دوییده بتول از مطبخ بالا اومد و با دیدن مونس خشکش زدمونس بلند سلام کرد و جوری که بتول بشنوه گفت چشمتون روشن ما برگشتیم.دم ظهر پدر زودتر از روزهای قبل به خونه برگشت مونس دوان دوان به استقبال رفت و با پدر خوش و بش کرد و گفت امروز طلعت خانم میاد و با تعجب پرسید مگه شما ظهرها به خونه میایین پدر سرفه ای کرد و گفت نه امروز کاری داشتم که مجبور شدم بیام مونس با شیطنت نچسبی گفت مادر طلعت خیلی اصرار کرد که زیاد بمونه اما قبول نکرد و گفت نه دیگه بیشتر ازاین طاقت دوری علی آقا رو ندارم پدر در جواب حرفهای مونس فقط سر تکون داد و بعد به اتاقش رفت بتول هم که تموم حرفهای مونس و شنیده بود با قیافه ای عبوس به حیاط پشتی رفت پدر دورش و پایید و وقتی مونس و سرگرم دید آروم به سراغ بتول رفت و گفت من میرم حوصله تو خونه موندن و ندارم بتول با اخم هاش و تو هم کرد و گفت بازم که جا زدی همین امروز باید تکلیف و روشن کنی اگه نگی خودم میگم پدر با اینکه از گستاخی بتول عصبی شد اما بدون هیچ حرفی راهشو کشید و رفت بتول کمی دور حیاط پشتی قدم زد و انگار نقشه ای به ذهنش رسید بدو بدو سراغ مونس رفت و گفتاتفاق مهمی افتاده همین الان به خونه ارباب برو و به مادرم بگو کارهای مهمونی رو به خواهرام بسپره و آب دستشه بزاره زمین و همین امشب بیاد اینجامونس نگاهی به سرتاپای بتول کرد و گفت عجب زن پررویی هستی توجوری حرف میزنی که انگار من پا دوی خونه ننه تو هستم به من چه بتول نگاه تندی به مونس کرد و گوشه روسریشو باز کرد و اسکناس مچاله ای رو دراورد و کف دست مونس گذاشت و گفت بیا این هم دستمزدت مونس نگاهی به اسکناس کرد و گفت نه نمیرم حالا طلعت خانوم میاد و اتاقش پر گرد و خاک هست مادرش سفارش کرده تا میرسند اتاقش تمیز بشه بتول با سماجت گفت تو برو پیغام منو برسون منم کار تو رو انجام میدم.مونس نگاهی به اسکناس تو مشتش کرد و گفت خونه ارباب اون سر آبادی هست تا برم و برگردم طلعت و مادرش رسیدن اینجا بگم کجا بودم من؟تو رو به جون همون ننه ات اینا رو به جون من ننداز،به خاطر مرگ نادر هنوز خون به دلندبتول نگاه عصبی به مونس کرد چاره ای جز قانع کردنش نداشت دوباره گره کنار روسریش و باز کرد و یه اسکناس دیگه تو مشت مونس گذاشت و گفت حوصله امو سر بردی خبر مرگت برو کاری که گفتم و انجام بده اگه اعتراض کردن من میگم آقا تو رو فرستاده مونس همونطور که بطرف اتاقش میرفت گفت انشاءالله که شر نشه بتول که از چک و چونه زدن با مونس ذِله شده بود گفت نترس آقا با من گورت و گم کن دیگه بلاخره مونس رفت و بتول نه تنها اتاق طلعت و تمیز نکرد بلکه چندین بار هم با دمپایی به اتاق طلعت رفت و رو فرشهاش راه رفت انگار میخواست دلش خنک بشهادامه دارد...❤️