#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #نازبانو #قسمت_چهاردهم دختر جان‌با صدایی که از ته گلوم در می اومد گفتم ن

#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #نازبانو #قسمت_چهاردهم دختر جان‌با صدایی که از ته گلوم در می اومد گفتم نازبانو خانم جان که اسمم و گفتن گفت ببخشید عمه جان من پیرم و گوشم نمیشنوه زن جوانتر گفت دوس داری شوهر کنی و به شهر بیای؟دوری از خانوم جان و پدر و خانواده ات…#سرگذشت#برشی_از_یک_زندگی#نازبانو#قسمت_پانزدهمخانوم جان گفت تو خونه دامادم کار میکنی اگه چیزی هست بگو بعدا بی آبرویی درست نشه بتول اینبار طلبکارانه گفت می دونید من مدت زیادی تو ده نبودم بعد فوت شوهرمم رفتم پیش دختر خالم شهر بعدش اومدم خونه دامادتون بعد یکم فکرکردگفت شاید یکی به نیت خواستگاری ازنازبانوتعقیبمون میکنه ازشنیدن این حرف دهنم واموند بتول مکارتراز اونی بود که من فکر میکردم بتول جوری ماجرا رو جموجورکرد که خانوم جان یقین کرد که برای من بوده بعد رفتن بتول گفت باید به پدرت بگم تو ده شیرینی پخش کنه تا همه بفهم تو ازدواج کردی خانوم. جان قبل رفتن بتول پارچه شیری رنگی بهش داد و گفت لابلای کارهات با این برای نازبانو لباس بدوز دستمزدتم محفوظ هست روز بعد بتول دنبالمون اومد و به خونه برگشتیم بازم تو راه همون جوون و دیدیم نزدیک راه خودشو عصبانی به بتول رسوند و گفت نمیزارم ناموسم در این خونه و اون خونه شب و صبح کنه وقتی رسیدیم خونه بتول دور از چشم همه منو به گوشه ای برد و کتفم و گرفت وبا لحنیی که تابحال ازش ندیده بودم گفت دوباره نری برای کسی چرند بافی کنی وگرنه حسابتو میرسم مجال ندادم و به اتاقمون برگشتم وقتی پدر اومد بتول با عشوه گری رفت و بابت مرخصی ازش تشکر کردطلعت بیچاره بارداری سختی داشت با همون پیرهن چیت و حالت ژولیده به ایوون اومد و به پدر سلام کرد پدر گفت چطوری طلعت گفت حالم اصلا خوب نیست پدرم بیمار شده و مادرم کمتر سراغم میاد پدر خندید و گفت مادرت از کی از پدرت نگهداری میکنه طلعت گفت سر بسرم نزار آقا اعصابم خرابه فکرنمیکردم بارداری انقد دردسر داشته باشه پدر گفت چند روزی به خونه مادرت برو و هوایی تازه کن طلعت نگاهی آشفته به ما گفت بیایید اتاق شام بخوریم مونس و بتول سفره رو انداختن و پدر نگاهی به سفره کرد و گفت غذا خوردن کنار هم صفای دیگه ای داره شما هم بشینیدطلعت از این حرف پدر خوشش نیومد و پهلوش و گرفت و یه گوشه نشست.پدرم بی توجه به طلعت غذاکشید و گذاشت جلوش و گفت بخور زن طلعت با دلخوری گفتم نمیتونم پدر گفت بدری خدابیامرز ویارش شدید بود خانوم جان براش سیرابی شیردون درست میکردطلعت گفت پیف پیف اصلا دوس ندارم بتول زود گفت عوضش من خیلی دوس دارم پدر گفت فردا پس واجب شد حتما بخوریم پدر دنبال سلایق مشترک تو این زن بود انگار وجود بتول باعث دلخوشیش بود.شبهای بعد هم روال همین بود و بعد شام چای و قلیون تو حیاط به راه بودطلعت زود میرفت و میخوابید مونس هم دایم چرت میزد اما نمیخواست بتول و پدر و تنها بزارهه و به زور خودشو بیدار نگه میداشت پدر روز به روز به این زن وابسته تر میشدبتول هم کم کم چادر و کنار گذاشت و مثل مونس با پیرهن و چارقد میگشت دو روز یه بار هم نصف روز به بهانه دیدن مادر یا خواهرش بدون اجازه از کسی میرفت و برمیگشت پدر به بتول چنان دلگرم شده بود که دیگه نه غمی تو نگاهش بود نه غصه میخورد صدای خنده هاش تا هفت تا خونه اونورترم میرفت تو این اوضاع حال طلعت هر روز بدتر میشد یه روز خانوم جان اومد خونمون زن دنیا دیده ای بود و یه بوهایی به مشامش خوردبه اتاق طلعت رفت و گفت دختر جان چرا خودتو ول کردی یکم به خودت برس بیشتر هم توجهتو بده به شوهرت اما طلعت بی حالتر از این حرفها بود که حوصله شنیدن نصیحت داشته باشه و با سرش فقط تایید میکردطلعت تقریبا سه ماهه باردار بود و برای شام هم دیگه سر سفره نمی اومداون شب بتول دل و دماغ نداشت و بعد خوردن شام و پخش شدن اعضای خونه وسایل رو جمع کرد و به مطبخ رفت‌همه تقریبا اماده خواب بودن پدر پنجره اتاقش و باز کرده بود و سیگارمیکشیدمنم کنار پنجره اتاقمون وایساده بودم و پدر و بتول رو که الان حتم داشتم با هم سر و سری دارن میپاییدم پدر وقتی دید بتول از حیاط پشتی برنگشت بی سرو صدا از اتاق بیرون اومد و رفت سمت مطبخ.آهسته در اتاق و باز کردم و پشت سر پدر پابرهنه وپاورچین پاورچین دنبال پدر رفتم و پشت بوته های گلسرخ قایم شدم بتول کنار حوض کوچیک نشسته بود و سرشو بین دستهاش گرفته بوداز اون چیزی که میدیدم حیرت کرده بودم بتول کلافه پدر و پس میزد و میگفت علی از دستت خسته ام با امروز و فردا کردنت دلسردم کردی میترسم من و بی کس و کار پیدا کرده باشی و بازیم بدی یه هفته از زمانی که با تو شرط کردم گذشته ولی تو کاری نکردی حتی ننه ام هم نمیدونه من شوهر کردم بی بی سار خواهر بینوام راست میگفت که اخر این کار خوش نیست پدر مثل گربه دست اموزی جلوی پای بتول نشست و سرشو رو زانوی بتول گذاشت و گفت نگران چی هستی شرعا و عرفا تو زن منی خودت که حال و روز طلعت ومیبینی کمی دندون سر جیگر بزار تا بزاد بعد میگم.پدر با اون همه تکبر و غرور مثل بچه ای حقیر و بی پناه به بتول التماس میکرد بتول هم با ناز و کرشمه پدر و پس میزدبعد کلی التماس پدر با ناز بلند شد و گفت اگه کاری نکنی خودم دست بکار میشم❤️