#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #نازبانو #قسمت_هجدهم خانوم جان که در مقابل حرفهای منطقی پدر جوابی نداشت به طرف بتول رفت و ویشگونی از بازوی چاقش گرفت و گفت ای بی حیا تو که گفتی نمیدونم کی تعقیبم میکنه من خاک بر سر گفتم بیای کمک حال بچه هام باشی نه اینکه آشیونه…#سرگذشت#برشی_از_یک_زندگی#نازبانو#قسمت_نوزدهمملک ناز تو حیااط بود و بازی میکرد اما نادر هنوز خواب بود صداش کردم تا بلند بشه و چیزی بخوره طفل معصوم دیشب هم گرسنه خوابیده بوددستمو به صورتش کشیدم و از داغی صورتش تعجب کردمبدنش مثل کوره میسوخت به سمت مطبخ دوییدم و روی پله دوم وایسادم و گفتم بتول به دادمون برس نادر حال نداره نگاهی به من انداخت و پیازی که تودستش بود تو ظرف گذاشت و غرغر کنان بالا اومدهمون طور با دمپایی رفت تو اتاق نادر نشسته بودبتول نگاهی به من کرد و گفت انگار هوچی بودن تو خون شماس اینکه از من سالم تره والا این بچه روز روزش حالش بده و نزار افتاده یه گوشه خواست برگرده جلوشو گرفتم و گفتم اره تو راس میگی نادر همیشه مریضه اما من از تب و لرز خاطره خوبی ندارم تو رو خدا دست به سرش بزار بتول برگشت و دستشو ررو پیشونیش گذاشت و مکثی کرد و بعد گفت برو یه تشت آب از حوض پر کن و پاشویش کن نترس خوب میشه اگه خوب نشد بعدا میبریم پیش طبیب موقع رفتنش ملک ناز گفت من چایی میخوام بتول گفت امروز کلی کار سرم ریخته وقت زغال داغ کردن و چایی دم کردن ندارم زیر لب گفتم طلعت که بیدار شد چایی میخوریم میخواستم بهش یادآوری کنم که چه جایگاهی داره اونم بی توجه به حرفم راهشو کشید و رفت.اتاق گرم بودنادر اونقد ضعیف و لاغر بود که با ملک ناز بلندش کردیم و به دالان بردیم نادر لای چشمهاشو باز کرد و گفت آب میخوام کمی اب بهش دادم و بعد پاشویه اش کردم با خودم گفتم ای کاش سعید خونه بود دنبال خانوم جان میفرستادمش.نادر معصوم و کوچک اصلا تو اون خونه فراموش شده بودیادم نمی اومد پدر کی اخرین بار نادر رو نوازشش کرده بود نزدیک ظهر مونس نفس نفس زنان اومدبتول دویید جلو و گفت چقد دیر کردی مونس گفت دستم تو خونه مادرطلعت بند شد بتول نگران گفت به ننه ام نگفتی مونس گفت اره گفتم اما گفت امروز روز پختن نون هست کمی دیرتر میام و همانطور که چادر از سرش برمیداشت و به سمت اتاق طلعت میرفت گفت واه واه بتول چه ننه ی گوشت تلخی داری انگار ارث آقاشو از من طلب داشتتو این گرما نگفت یه لیوان اب بدم دست این زن بخاطر ما این همه راه اومده بدون اینکه منتظر جواب بتول باشه به اتاق طلعت رفت.طلعت نشسته بود وسرشو به دیوار تکیه داده بود معلوم بود حالش خیلی بده مونس گفت مگه نون خشکه بالا سرت نزاشتم چقد گفتم قبل اینکه سر بلند کنی یکم نون خشک بزار دهنت بزار برم یه چیزی برات بیارم تا منو دید گفت کاری داری نازبانو همونطور که سرشو به دیوار تکیه میداد گفت اگه اتاقتون آفتاب افتاده برید اتاق مهمونگفتم نه نادر حالش بده چشمهاشو باز کرد و گفت چرا؟گفتم نمیدونم تنش تو تب داره میسوزه مونس گفت تموم دیروزم خواب بودطلعت گفت بلند شو مونس من چیزی نمیخوام برو ببین این بچه چشه.مونس دنبالم اومد نفسهای نادر تند و کوتاه شده بودمونس دستی روی سرش گذاشت و گفت عجب تبی داره دوان دوان پیش طلعت رفت و منم دنبالش رفتم طلعت پرسید چی شده مونس،مونس گفت بچه داره تو تب میسوزه طلعت بلند شد و گفت ای داد علی رو بچه هاش حساسه مونس گفت زن انگار دیوونه شدی کجا داری میای؟ شاید مرض واگیردار داشته باشه خودم حالا دوا و درمونش میکنم طلعت کمرشو گرفت و به سمت صندوق خونه رفت و یه شال نخی اورد و گفت اینو خوب بشور و رو پیشونیش بزاربعد با خودش گفت نمیدونم این بچه چرا اینطور نحیفه از اتاق که بیرون اومدیم بتول داد زد مونس معلوم هست کجایی از صبح نبودی الانم که اومدی بین اتاق و دالان تو رفت و آمدی مونس از این تشر تند بتول ترسبد و گفت برو دخترجان به برادرت برس منم میام اما رفت و سرگرم کار شدمن و ملک ناز هر چی به عقل ناقصمون میرسیدانجام دادیم اما تب نادر پایین نیومد که نیومد.دم دمای غروب بود که نادر چشماشو باز کردو اندازه کف دست نون خورد و دوباره خوابیدمن و ملک ناز حس کردیم حالش بهتر از صبح هست و تبش پایین اومده و دیگه ناله نمیکنهو به خواب عمیق رفت غروب زن عمو زودتر از بقیه رسید و خواست سراغ طلعت بره مونس جلو دویید و گفت امروز بتول کلی کار برام تراشید هلاک شدم راستی نادر هم حالش خیلی بده من سرگرم کار بودم نتونستم بهش برسم شما یه سر بهش بزنیدمیترسم خدایی نکرده بیماری واگیرداری داشته باشه و برای طلعت خطرناک باشه زن عمو با طعنه گفت له له شون کجاس؟مونس گفت وا یادتون رفته صبح که گفتم ننه اش میاد باید شام میپختیم بعد با صدای آرومی گفت همچین خونه رو برق انداخته انگار ملکه پریون میخواد بیادـ.زن عمو دهنش و کج کرد و گفت این همه رفت و روب و پخت و پز برا سر کلفت خونه ارباب؟بعد با اکراه پرسید حالا نادر کجاس؟مونس با دست دالان و نشون داد و گفت اونجا هستن.زن عمو همونطور که غر میزدچیز میزی نخورده ؟ گفتم نه ملک ناز دستهای نادر و گرفته بود گریه میکرد ❤️