بزرگ‌ترین تفاوت میان موسیقی و کلمات مکتوب، تفاوت میان هوا و کاغذ است.هر گوش شنوایی می‌تواند موسیقی ر

بزرگ‌ترین تفاوت میان موسیقی و کلمات مکتوب، تفاوت میان هوا و کاغذ است.هر گوش شنوایی می‌تواند موسیقی را هنگامی که در هوا جریان دارد بشنود. موسیقی در امواج کروی می‌گسترد و هر ساحلی را در بر می‌گیرد. اما این صفحه‌ای را که اکنون در دست دارید، هیچ‌کس دیگری در دست ندارد. میان من و شما، این کلمات طنابی کاغذی‌اند. ما کشش‌های کوچک آن را حس می‌کنیم. تو سخن گفتن مرا حس می‌کنی و من حس می‌کنم که تو مرا می‌خوانی و به من، و سپس به درون خودت گوش می‌سپاری. ما در کنار یکدیگر تنهاییم، منزوی. درست در همین لحظه، هیچ‌کس دیگری آنچه را من می‌نویسم نمی‌نویسد. هیچ‌کس جز تو این سطر، و همین واژه را نمی‌خواند. این رازهای خصوصی، ما دو نفر را در قایقی کوچک محصور کرده‌اند. تو و من. چشمان تو و چشمان من. من چشمانت را دوست دارم.— دابلیو. ای. متیو«زندگی موسیقایی»📍@ravantahlil  | گروه آموزشی روان تحلیل 📚