تنها یک راه وجود دارد و آن راه توست؛ تنها یک رستگاری وجود دارد و آن رستگاری توست. چرا برای یاری‌گرفت

تنها یک راه وجود دارد و آن راه توست؛ تنها یک رستگاری وجود دارد و آن رستگاری توست. چرا برای یاری‌گرفتن به این‌سو و آن‌سو چشم می‌دوزی؟ آیا گمان می‌بری که مدد از بیرون خواهد رسید؟ آنچه در راه است، در تو و از تو آفریده می‌شود. ازاین‌رو، به درون خویش بنگر. مقایسه نکن، مَسنج. هیچ راه دیگری همانند راه تو نیست. تمام راه‌های دیگر تو را می‌فریبند و به وسوسه می‌اندازند. تو باید راهی را که در درون توست، محقق سازی.آه، کاش تمامی انسان‌ها و تمامی راه‌هایشان برایت بیگانه شوند! تا بدین‌سان بتوانی بار دیگر آن‌ها را در درون خود بیابی و شیوه‌هایشان را بازشناسی. اما چه ضعفی! چه تردیدی! چه ترسی! تو تابِ پیمودنِ راه خویش را نداری. تو همواره می‌خواهی دست‌کم یک پا بر راه‌هایی غیر از راه خودت داشته باشی تا از تنهاییِ سترگ بگریزی! تا مایهٔ آسایش مادرانه همواره یار تو باشد! تا کسی تو را تأیید کند، بشناسد، به تو اعتماد بخشد، تسکین‌ات دهد و تشویقت کند. تا کسی تو را به سوی راه خویش بکشد؛ راهی که در آن از خود دور می‌شوی و کنار گذاشتن خویشتن برایت آسان‌تر می‌گردد.گویی که خودت نیستی! چه کسی باید کارهای تو را به سرانجام برساند؟ چه کسی باید فضایل و رذایل تو را به دوش کشد؟ زندگیِ تو با مرگت به پایان نمی‌رسد، و مردگان به‌شدت تو را در محاصره خواهند گرفت تا زندگیِ نزیسته‌ات را زیست کنی. همه‌چیز باید محقق شود. وقت تنگ است؛ پس چرا می‌خواهی آنچه را زیسته شده است انباشته کنی و بگذاری آنچه زیسته نشده است بپوسد؟- یونگ📍@ravantahlil  | گروه آموزشی روان تحلیل 📚