بی‌دلیل نیست که در اساطیر و قصه‌های پریان، جهان ناخودآگاه این‌قدر به دریا تشبیه می‌شود و سفر قهرمان به اعماق آن، همان سفر «من» (ایگو) به ژرفای روان است. ناخودآگاه، جهانی زیرآبی و آباشکار است که از موجودات عجیب و سحرآمیز انباشته شده؛ و برای ریه‌های بشری که به تنفس در هوا خو کرده‌اند، غوطه‌وری کامل بی‌گمان به معنای مرگی روان‌شناختی است. ما این مرگ را جنون می‌نامیم.— لیز گرین«پیوند»📍@ravantahlil  | گروه آموزشی روان تحلیل 📚