◾️از نظرخواهی از فراگیران، نترسید!✍. ((بخش نخست))♦️برخی از استادان و معلمان فرهیخته ا

◾️از نظرخواهی از فراگیران، نترسید!✍. ((بخش نخست))♦️برخی از استادان و معلمان فرهیخته از نظرخواهی از فراگیران خود واهمه دارند!🔸چرا؟🔹شاید این واهمه به دلیل های زیر باشد.🔸نمی خواهند عیب و نقص کلاس داری خود را بدانند.🔸اصولا طبع ایشان با انتقادپذیری میانه خوشی نداشته است.🔸فکر می کنند متعاقب هر نقدی باید یک جبرانی در راستای رفع عیب و... باشد و توانایی چرخش و اصلاح را در خود نمی بینند.🔸شاید فکر می کنند توقع فراگیران بالا رود.🔸می ترسند ذهن کلاس به سمت ایرادهایی که در تدریس است فعال و متمرکز شود.🔸برخی هم آن قدر خود را بی نقص می دانند که چنین کاری را توهین به خود می پندارند و البته برخی هم روش های جایگزین و قابل قبول دارند.🔹همه این ها احتمالاتی است که برخی از استادان و معلمان را از نظرخواهی باز می دارد و البته نظرخواهی احتمالا این تبعات را هم خواهد داشت.🔸اما من همه این احتمالات را به جان می خرم و یقین دارم آثار مثبت آن بیش از نقاط منفی ست.🔸من بسیاری از موفقیت های خود را در تدریس، مدیون همین نظرخواهی از فراگیرانم هستم.🔹نخست به عیب هایی که در تدریس من بوده و به لطف نظرخواهی ها آن را برطرف کرده ام، بنگرید!🔹یکی از دانشجویان برای من نوشته بود《فلانی! چرا شما در صحبت های خود این همه از واژه《به هرحال》استفاده می کنید؟🔸به نوارهای قبلی سخنانم مراجعه کردم؛ دیدم در یک تدریس 90 دقیقه ای گاهی تا 23 بار از آن واژه استفاده کرده ام!🔸اکنون حتی یک بار هم آن واژه را نمی گویم؛ مگر به ضرورت.🔸گرچه این نوارها را قبلا هم شنیده بودم ولی هرگز به این موضوع دقت نکرده بودم.🔹یکی نوشته بود《چرا این همه می نشینید و بلند می شوید؟! سرسام گرفتم!》 🔸و من از آن روز حرکات و نشست و برخاست خود را منظم کرده ام.🔹دیگری نوشته بود《چرا این همه بحث را شاخ و برگ می دهید؟》🔸و من ... و من ... و من ...🔹من در هر ترم دوبار نظرخواهی می کنم.🔸بار اول، جلسه سوم یا چهارم تا ایراداتی که در این چندجلسه مختصر بوده را ارزیابی کنم.(درخانه اگر کس است، یک حرف بس است)🔸بار دیگر، آخرین جلسه؛ تا ببینم چقدر توانسته ام ایرادها را برطرف کنم.🏝ادامه دارد ...https://telegram.me/raveshetadris