دولت بدعمل و مردم توبه کار نباشیمخبر تاسف بار بیکاری پرستاران بخش خصوصی را شنیدم مانده بودم ‌که واقع

دولت بدعمل و مردم توبه کار نباشیمخبر تاسف بار بیکاری پرستاران بخش خصوصی را شنیدم مانده بودم ‌که واقعا چرا باید یک قشری که شهید داده و تمام قد در حال ایثار است اینگونه در روی دیگر سکه ی خود بی مهری را ببییند، از بیمارستان های شلوغ بخش خصوصی با ضریب بالای اشغال تخت و درآمد که بگذریم (چون معتقدم رسم انصاف نیست که برای دو الی سه ماه بخواهند نیروهای خودشان را بیرون کنند و باید با پرستاران کنار بیایند) اما در سوی دیگر مراکزی هستند که واقعا تاب تحمل این شرایط را ندارند و با ضریب پایین اشغال تخت و بدهی بانکی چاره ای جز تعدیل نیروها ندارند. اما شگفتی کار به اظهارات یک مقام مسئول ( جناب ایرج حریرچی ) در وزارت بهداشت بر می گردد که در پاسخ به این مشکل فرمودند در بخش خصوصی در تمام دنیا ساز و کار و الزامات خودش را دارد. خدمت این استاد تمام دنیا را دیده باید عرض کنم بله اما حکایت سخن شما حکایت از کرامات شیخ ما این است که رطب خورد و گفت شیرین است نباشد. دولت بخش خصوصی را مکلف کرد که بیماران کرونایی را ببینند و عملا با این تصمیم به رکود و حتی توقف کامل اعمال جراحی و بسیاری از فعالیت های روزمره این بیمارستان ها و طبیعتا بیکاری پرستاران و زیان هنگفت بخش خصوصی منجر شد.حالا سوال اینجاست شما به عنوان فرد همه جای دنیا رو دیده بفرمایید در کجای دنیا، دولت تصمیمی را به زیان شخص ثالث می گیرد و از جبران خسارت آن سر باز می زند در حالیکه از مسلمات حقوق این است که هر کسی باید زیان وارده به فرد دیگر را جبران کند و از سویی از مسلمات دیگر حقوقی این است که هیچ کس نمی تواند سود خود را محل اضرار دیگران قرار دهد.جنابعالی بفرمایید که ستاد ملی مبارزه با کرونا با این همه اعتباری که از سوی رهبری انقلاب و دولت و تامین اجتماعی و ...‌برای آن تدارک دید، آیا جا نداشت که برای این سه ماهه با توجه به تکلیف کردن به بیمارستان های خصوصی برای پذیرش بیماران کرونایی و همت والای کادر درمان خصوصی برای این امر تدابیری برای جبران زیان آنها می دید؟!وقتی قرار است بخش خصوصی را با تعریف وظیفه ی ملی پای کار بیاوریم و همه را سرباز خط مقدم مبارزه با کرونا قرار دهیم، سخن این است که چرا باید در اعطای پاداش ها و وسایل حفاظتی و ... بین بخش خصوصی و دولتی تفاوت قائل بشویم در کجای دنیایی که شما می شناسید بین سربازان خط مقدم در لباس و پوشش و تامین مایحتاج تفاوت قائل می شوند؟!جناب حریرچی، شما یک دولتمرد هستید یعنی مسئولید و نمی توانید گونه ای صحبت کنید که بوی رفع تکلیف بدهد، اگر این اصل را بپذیرید متقاعد می شوید که به جای اظهارات اینچنینی که می دانم خالصانه و بر آمده از بضاعت مدیریتی و علمی جنابعالی است، اصل مشکل را پذیرفته و حواله به مشورت و بررسی می دهید تا حواله به همه جای دنیا.....اکنون سه پیشنهاد فوری برای جنابعالی دارم که امید دارم توجه شود:۱_ ما نهایتا ۱۰۰ بیمارستان بخش خصوصی در سرتاسر کشور داریم که به تمام معنا درگیر کرونا باشند، پیشنهاد می کنم، با توجه به الزام آنها به پذیرش بیماران کرونایی با اعتباری حدود ۱ میلیارد تومان برای هر بیمارستان در طول این سه ماه اخیر به شرط حفظ کادر درمان، جبران زیان آنها را بکنید که این مبلغ سرجمع حدود ۳۰۰ میلیارد تومان می شود.۲_ با احتساب میزان هزینه ی متوسط بیمارستان های دولتی در تامین وسایل حفاظتی ، بودجه ای برای جبران تحمیل هزینه به این بیمارستان ها تدارک ببینید که یقین دارم کمتر از ۲۰۰ میلیارد تومان می شود‌۳_ پاداش کرونایی کادر درمان را بین تمام دست اندرکاران درمانی کشور در بخش خصوصی و دولتی تقسیم کنید و تفاوت قائل نشوید.شما باید کاری کنید که حکایت ما در تاریخ به " دولت بدعمل و مردم توبه کار" تعبیر نشود.با تشکر ✍مهدی اسفندیار کارشناس مجری رادیو سلامت و دبیر سرویس سلامت و رفاه اجتماعی روزنامه صدای ملت (این یادداشت دیدگاه شخصی نگارنده است و ربطی به مواضع سازمانی ندارد)کانال"نه به عوام فریبی"👇👇@nabeavamfaribi