آینده‌نگری برای منابع انسانی، کار ساده‌ای نیست به‌ویژه اگر بخواهد مبنای برنامه‌ریزی کارراهه قرار گیر

آینده‌نگری برای منابع انسانی، کار ساده‌ای نیست به‌ویژه اگر بخواهد مبنای برنامه‌ریزی کارراهه قرار گیرد.مغز ما برای فکر کردن به آینده آموزش چندانی ندیده است. شاید به همین دلیل است که وقتی می‌خواهیم درباره «آینده‌های ممکن» فکر کنیم، مسیر برایمان دشوار و گاهی حتی آزاردهنده می‌شود.اما اگر آینده‌نگری را یکی از پایه‌های برنامه‌ریزی نیروی انسانی بدانیم، پرسش‌های مهمی پیش روی ما قرار می‌گیرد:🔹 نیروی انسانی موردنیاز کسب‌وکار در سال‌های آینده چگونه تغییر می‌کند؟🔹 عرضه نیروی کار و مهارت‌های موردنیاز چه مسیری خواهد داشت؟🔹 علائق و عادات نیروی کار چگونه تغییر خواهد کرد؟🔹 رقبا برای جذب چه استعدادهایی وارد بازار خواهند شد؟🔹 فناوری، مشاغل و شیوه انجام کار را چگونه دگرگون خواهد کرد؟برنامه‌ریزی نیروی انسانی فقط نگاه کردن به امروز و گذشته نیست. بلکه علاوه بر آن باید تجربه‌های گذشته، فشارهای امروز و موقعیتی که می‌خواهیم در آینده داشته باشیم را همزمان ببینیم.هرچند مهم‌ترین وظیفه متخصص منابع انسانی این نیست که آینده را به‌صورت دقیق پیش‌بینی کند؛ ولی باید برای چند آینده ممکن، از امروز آماده شود.لینک مطالب بیشترمنابع انسانی و قانون کار رایان راهبرد