اکنون 15 سال از زندگی حرفه ای من می گذرد. در این سالها، مسیر شغلی ام را طوری انتخاب کرده ام که قلعه های نفوذ ناپذیر را بیابم و با تلاش واردشان شوم و با اژدهای محافظ قلعه ها بجنگم. کمتر قلعه ای در زمینه ساختمان سازی است که با اژدهایش گلاویز نشده باشم. گاهی ظفرمندانه اژدها را مغلوب کرده و گاهی مذبوحانه از او شکست خورده ام. اژدهای این روزهای من، قوی ترین اژدهایی است که با آن جنگیده ام. نبرد امروز من، احداث ساختمانی با شاخص های معماری غیر متعارف با امکانات در سطح شهرستان است. هر چند ماه که یکی از قسمتهای ساختمان به اتمام می رسد، انگار که یکی از سرهای اژدهای هفت سری را بریده ام. آن زمان است که بعد از رنج و تلاشی چند ماهه، نشاطی چند روزه را تجربه می کنم. اصالت نبرد آن خصلتی است که مردانگی با آن تعریف می شود. زیرا خورشید موفقیت زمانی طلوع می کند که اشخاصی با اراده های پولادین و انگیزه های متعالی جانانه می جنگند. ولی حقیقت آن است مردانگی همپای لذت پیروزی، دشواری رزم دارد. از آن طرف، خانمی را می شناسم که معلمی به تمام معناست. روان دانش آموزانش را زیر نظر دارد. مشکلاتشان را می داند و برای کمک به رفع آنها تلاش می کند. بعضی وقتها می نشینیم و راجع به یکی از دانش آموزانش صحبت می کنیم. داستانش را می گوید، بعد راجع به این که چه طور می توان به او کمک کرد گپی می زنیم. می بینم که از کمک به آنها سرشار از زندگی می شود. می دانم که زندگی خیلی از آنها را متحول کرده است. دانش آموزانش او را دوست دارند و گمانم او از آن معلمهاست که دانش آموزانش همیشه او را به یاد خواهند داشت. او از کسانی است که دنیا را جای بهتری برای زندگی کردن می کند. او معمار زندگی انسانهاست. گاهی فکر می کنم که شاید تلاش و جنگ آوری من در برابر کار او حقیر باشد. چون ساخت با شکوه ترین ساختمانها به مراتب کم اهمیت تر از هدایت و کمک به انسانهاست. دنیای من و او با هم تفاوت دارد: برای آرزوهای من جنگیدن لازم است و برای اهداف او زایش و باروری. برای آرزوهای من صفات مردانه نیاز است و برای او صفات زنانه. نبرد من بیشتر ترس و رنج دارد، زایش او بیش تر شادمانی و لذت. از این بابت است که به او غبطه می خورم. هر چند که می دانم روحیاتم گونه ای نیست که چون او باشم ولی دوست دارم صفات زنانه وجودم را بیابم و تقویت کنم.شغلهایی که به وجه باروری بیش از وجه جنگاوری نیاز دارند به آموزش محدود نمی شود. دامنه شغلهای علوم انسانی و هنر نیز از این دسته هستند. این ها همان شغل هایی هستند که انسان امروزه بیش از شغلهای فیزیکی و مهندسی نیاز دارد. فکر می کنم ستایش دنیای امروز از صفات مردانه، هم به مردان و هم به زنان آسیب رسانده است. به پسرها آموزش داده می شود که بجنگند و هیچ گاه گریه نکنند. به دخترها هم آموزش داده می شود که کمبودی نسبت مردان ندارد که شغلهای با جنگندگی را انتخاب نکند. تا آنجا که جنگیدن از باروری بیشتر ستوده شده است. مثلا اگر خانمی خلبان هواپیما شود که شغلی است که به واسطه اقتضاهای شغلی، ساعات سخت کاری و دوری از خانه و خانواده نیازمند جنگندگی است ستوده می شود، ولی خانم هایی که باروری خود را پرورانده اند گمنام می مانند.از این روست که مایلم دخترانم بدانند چه گوهری در وجود خود دارند تا به بهای اندک جنگندگی آن را نفروشند. دوست دارم که بدانند جنگندگی مورد نیازشان را مردی شایسته می تواند تامین کند، چنانچه آنها باروری مورد نیاز آن مرد را تامین کنند. دوست دارم قدر گوهر زنانگی خویش را بدانند که مسحور ستایش جامعه از صفات مردانه نشوند.