یادش بخیرلذتی که توی خوابیدن با لباس مدرسه توی رختخواببین ساعات ۷:۰۰ تا ۷:۱۵ وجود داشت توی هیچ چیزی دیگه وجود نداشت و ندارد و نخواهد داشت یادش بخیر؛ در به در دنبال یکی میگشتیم کتابامونو جلد کنه !همیشه تو مدرسه عادت داشتم همکلاسی هامو بشمرم تا ببینم کدوم پاراگراف برای خوندن به من می فته یادش بخیر یکی از استرس های زمان مدرسه این بود که زنگ ورزشمون چه روزیه و چه ساعتی ؟!!افتادن زنگ ورزش اونم دو زنگ آخر پنجشنبه از انتصاب به عنوان مدیر کل شرکت مایکروسافت هم بالاتر بود من مدرسه که میرفتم همیشه سر کلاس به این فک میکردم که اگه پنکه سقفی بیفته کله کیا قطع میشه !وقتی سر کلاس حوصله درس رو نداشتیمالکی مداد رو بهانه میکردیم بلند میشدیم میرفتیمگوشه کلاس دم سطل آشغال بتراشیمتو مدرسه آرزومون این بود که وقتی از دوستمون می پرسیم درستون کجاست اونا یه درس از ما عقب تر باشنیادتون میاداوج احتراممون به یه درس این بود که دفتر صد برگ واسش انتخاب می کردیم !!!!!!!!!!يادش به خير........ چه زود بزرگ شدیم و آرزوها و خاطرات زیبای کودکیمون رو فراموش کردیم . تقدیم به همه دوستانیادش بخیر، ﺑﭽﻪ که ﺑﻮﺩﯾﻢ ﭼﺎﺩﺭ ﻣﺎﺩﺭﻣﻮﻧﻮ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﯿﻢ تا ﮔﻢ .ﻧﺸﯿﻢ.یادتون نیست عکس برگردون میخریدیم و با آب دهن میچسبوندیم تو دفترمونیا عکس آدامس خرسی رو با آب دهن میچسبوندیم ساق دستمونکلی هم کیف میکردیمیادت میاد؟؟؟؟وقتی کوچیک بودیم تلویزیونبا شام سبکبا پنکه شماره 5مشقاتو مینوشتی خط خط از بالا به پایین////////اون وقتا زندگی شیرین بود و طعم دیگه ای داشتیادت میاد؟؟؟وقتی ک صدای هواپیما رو میشندیممی پریدیم تو حیات براش دست تکون میدادیممی نشستیم به انتظارکلاس چهارم تا با خودکار بنویسیمیادت میاد؟؟؟وقتی مامان می پرسید ساعت چنده میگفتیم بزرگه رو6 و کوچکه رو4یادت میاد؟؟؟وقتی نقاشی میکردی خورشیدو رو زاویه برگه میکشیدییادت میاد؟؟؟فکرمیکردی قلب انسان این شکلیه♡یادت میاد؟؟؟در یخچالو کم کم میبستی تا ببینی لامپش چه جور خاموش میشهیادت میاد؟؟؟اگه کسی بهت میگفت برو آب برام بیار اول خودت از سر لیوان میخوردیو دهنتو با دستت پاک میکردی*بگذارش به اشتراک تا لبخند رولب همه جاری کنی.این متن آرامش خوبی به آدم میدهﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻗﻬﺮ ﻧﮑﻦ ﭼﻮﻥ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﻨﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺴی رﻮ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻪقديما شبا بالا پشت بوم ميخوابيديم و ستاره ها رو می شمرديم و دلمون به وسعت يه آسمون بود ...اين روزها چشم ميندازيم به سقف محقر اتاقمون و گرفتاری هامونو می شمريم ...قديما يه تلويزيون سياه و سفيد داشتيم و يه دنيای رنگی ...اين روزا تلويزيونای رنگی و سه بعدی و يه دنيای خاكستری ...قديما اگه نون و تخم مرغ تموم ميشد ، راحت می پريديم و زنگ همسايه رو هر ساعتی از شبانه روز می زديم و كلی باهاش می خنديديم ...اين روز ها اگه همزمان ، درب واحد اونا باز شه بر ميگرديم تا كه مجبور نشيم باهاش سلام عليك كنيم ...قديما از هر فرصتی استفاده می كرديم كه با دوستا و فاميل ارتباط داشته باشيم چه با نامه چه كارت پستال و چه حضوری ...اين روزها با "بهترین دستگاه های رسانه ای" هم ، ارتباط با هم نداريم ...قديما تو يه محله جديد هم كه می رفتيم با دقت و اشتياق به همه جا نگاه می كرديم ...اين روزها دنيا را از پشت دوربينای عكاسی و فيلمبرداری می بينيم ...قدیما یه پنجشنبه جمعه بود و یه خونه پدر بزرگه با فک و فامیل... این روزا پر از تعطیلی، ولی کو پدربزرگه؟کو اون فامیل؟کو اون خونه؟قديما توی قديما موند..@razhayesalamaty