@Red_Aurora«روستای سلاخی شده»خون، خون، خون...گویی که زمین لب‌تشنه، بی صراحی خون تاج گیاه بر سر نمی‌ن

@Red_Aurora«روستای سلاخی شده»خون، خون، خون...گویی که زمین لب‌تشنه، بی صراحی خون تاج گیاه بر سر نمی‌نهد.تلّی از اجساد و لاشه‌های برآماسیدهلهیب شهوت وحوش را از برای دریدنبه آسمان نکبت برمی‌کشد.کودکانوحشت‌زده میان آتش و غبار هروله می‌کنند؛گویی دشنه‌هایی از آبنوسپستان‌های مادرانشان را در برابر دیدگانشانمثله کرده بودند،آری! پستان‌های مادران!بر سنگ نهادشاننجوای «آب» بی‌رمق می‌خزد.اما از که؟از مینای نیلگون آسمان‌ها؟آی فرزندان!کبوتران نیز از این دوزخ پر کشیده‌اندحتی فاختگان!#سالم_جبران، ۱۹۷۵برگردان: #ماریا_عباسیان@Red_Aurora