‍ .هرگز از "شهرنوش پارسی‌پور" فقید اثری به قلم خودش نخواندم، اما یکی از بهترین رمان‌ها_ مستند‌نگاری‌

‍ .هرگز از "شهرنوش پارسی‌پور" فقید اثری به قلم خودش نخواندم، اما یکی از بهترین رمان‌ها_ مستند‌نگاری‌های تاریخی‌ای که در دوران نوجوانی خواندم و سخت در جانم نشست، کتاب «شکار جادوگران در دهکده سیلم» (THE WITCHCRAFT OF SALEM VILLAGE)نوشته "شرلی جکسون" بود؛ روایتی مستند و پرکشش از وقایع مشهوری به سال ۱۶۹۲ در ماساچوست آمریکا، که بر پایه متهم کردن بسیاری از زنان و دختران دهکده‌ی "سِیلم" به جادوگری و اعمال خلاف مذهب شکل گرفته است. جکسون در این اثر خواندنی خود، با دقتی وسواس‌گونه، نه صرفاً رویدادهای تاریخی و گفتگوهای مستند، که بسترهای اجتماعی زمانه، تعصبات مذهبی و هیستریِ جمعیِ حاکم بر یک جامعه‌ی کوچک و بسته را کالبدشکافی می‌کند. جکسون هوشمندانه به ما نشان می‌دهد که چگونه ترسِ از «دیگری» (در این متن، "زن" در مقام و به‌منزله‌ی موجودی تاریک و ناشناخته) جنون جمعی و پارانویایِ مذهبی، سیلم را به مسلخی بدل می‌کند که در آن همسایه بر همسایه می‌شورد و زنان را از کودک تا کهنسال به محکمه قساوت و مرگِ نابه‌حق می‌کشاند. کتاب جکسون استادانه، در مرز باریک میان رمان، مستندنگاری و روانکاویِ یک «بیماریِ اجتماعی» ایستاده و شاید بهتر است گفت، کاوشی‌ست به قصد یافتن ریشه‌هایِ گناه، سرکوب و انحرافِ اخلاقی در جوامعِ دین‌خو، که با قلمی متفاوت و تحسین‌برانگیز به رشته تحریر درآمده؛ و اساساً که به‌جا گذاشتن چنین تأثیر عمیقی در خوانده فارسی‌زبان را باید به ذوق و چیره‌دستی مترجم اثر نسبت داد... ممنون و سفرتان بخیر خانم پارسی‌پور...(۱۳۲۴_۱۴۰۵)🥀🙏✍️رضی‌الدین طبیب @Renaissancetranslate