حسادتِ عاشق گاهی به حدّی می‌رسد که روانِ او را آشفته می‌سازد و در این حال معشوق را می‌پرستد، هذیان م

حسادتِ عاشق گاهی به حدّی می‌رسد که روانِ او را آشفته می‌سازد و در این حال معشوق را می‌پرستد، هذیان می‌گوید و به مرزهای جنون نزدیک می‌شود. عاشق دنیایی را می‌بیند که تحریف شده است و دور از واقعیّات. روابطِ عادّی و متداول برای او معنایشان را از دست می‌دهند. فریب‌خوردن‌ها و طردشدن‌ها او را به نهایتِ اندوه می‌رسانند و تعقّل را از او دور می‌سازند و در این مرحله اشک‌ها و فریادهای او درهم می‌آمیزند، کلماتی را روی کاغذ می‌نویسد که با همدیگر انسجام ندارند و سرانجام صدایش در گلو خفه می‌شود و در واقع از خود می‌گریزد.هنر و دیوانگی - سوفی دوسیوری@RenewalThought