خدای را مردانند که قیام همه بدوست و حرکت و سکونِ همه بدوست و همه زنده بدویَند و پاینده به مشاهدهٔ او، اگر یک لحظه از مشاهدهٔ حق باز مانند جان از ایشان برآید. بدو خسبند و بدو خورند و بدو گیرند و بدو رَوَند و بدو بینند و بدو شنوند و بدو باشند.تذکرة‌الاولیا - ذکرِ ابوالحسین نوریعطار نیشابوری@RenewalThought