نمی‌دونم شما هم این طوری هستید یا نه. ولی من هستم. دقیقا می‌دونم و یادمه و آگاهم بهش که یکی از شعرها

نمی‌دونم شما هم این طوری هستید یا نه. ولی من هستم. دقیقا می‌دونم و یادمه و آگاهم بهش که یکی از شعرهای شهریار رو ۲۷ ساله که نخوندم، یعنی طرفش نرفتم و اگه جایی بوده، فرار کردم.می‌دونم که آخرین بار پنج سال پیش «یاد ایام» شجریان رو دوباره شنیدم و چند روز حالم بد بود و افتادم به غلط کردن که چرا شنیدمش.این فهرست اولش کم بود اما هر چی بزرگ‌تر شدم، هی ورق خورد و بیشتر شد. حالا خیلی ساله که تکنوازی‌های پرویز یاحقی رو نشنیدم و جرات نکردم دوباره فیلم ماهی بزرگ (Big Fish) رو ببینم. دقیقا مثل فانی و الکساندر (Fanny och Alexander).این همه گفتم تا بگم همین درگیری رو با عبدالجبار کاکایی هم پیدا کردم. نه فقط شعرهای خودش، حتی وقتی مولوی می‌خونه هم از توانم خارجه و نمی‌تونم تا آخر باهاش ادامه بدم. یعنی اگه برم تا تهش، می‌رسم به یک ویرانی خاصی که بعد می‌گم، خب مرض داری مگه. راستی یکی از اونا که نمی‌شنوم اینه:«دیشب به یاد زلف تو در پرده‌های سازجانسوز بود شرح سیه روزگاریم»عنوان: شب زنده‌دار (گل‌های تازه برنامه ی شماره 54)دستگاه: شور، آواز دشتیخواننده آواز: محمدرضا شجریاننوازندگان: حبیب الله بدیعی، فرهنگ شریف، جهانگیر ملکشاعر: شهریارگوینده: فخری نیک‌زادصدابردار: ایرج فهیمیجرات دارید بشنویدش...@resaki