سهم الیگودرز از رسانهرضا ساکی: شهرداری الیگودرز، رودخانه شهر را آسفالت کرد و تیتر یک رسانه‌ها شد.الب

سهم الیگودرز از رسانهرضا ساکی: شهرداری الیگودرز، رودخانه شهر را آسفالت کرد و تیتر یک رسانه‌ها شد.البته که آسفالت کردن رودخانه، حتی رودخانه‌ای که سال‌هاست آبی به خود ندید، اشتباه است. بارها رودخانه‌های سیمان شده یا آسفالت شده، بلای جان شهرها شده‌اند. نمونه‌اش سیل بزرگ قم در فروردین ۱۳۸۸ است و ورود آب به رودخانه‌ای که پارکینگ شده بود و البته نقش بخش‌‌های سیمان‌ شده رودخانه «گِلال» خرم‌آباد در طغیان و سیل ۱۳۹۸.پس من بحثی درباره اشتباه بودن این کار ندارم و معتقدم که شهرداری الیگودرز باید برای رهایی از بوی بد و مشکلات محیط‌زیستی و بهداشتی این رودخانه به دنبال ایده‌های دیگری می‌رفت. درباره تیتر یک شدن این خبر هم جدالی ندارم. آسفالت کردن رودخانه، خبر داغی است و نمی‌شود به رسانه‌ها گفت چرا این خبر را تیتر یک می‌کنید و به آن می‌پردازید.نکته اما چیز دیگری است که وظیفه‌ رسانه‌هاست که به آن هم بپردازند. رسانه‌ها و خبرنگارهایشان برای انتشار این خبر از خود پرسیدند چرا رودخانه آسفالت شد؟ و چون آسفالت کردن رودخانه را به‌درستی امری عجیب دیده بودند به آن پرداختند اما من در این روزها کمتر دیدم، رسانه‌های ملی و محلی از خود بپرسند: چرا رودخانه خشک شد؟ و گزارش و خبرشان را نه بر اساس آسفالت بلکه بر اساس خشک شدن رودخانه در کوهپایه‌های اشترانکوه، چارچوب‌بندی کنند.شهرهایی مثل الیگودرز، در اغلب سال، سهم چندانی از این همه رسانه با این همه بودجه ندارند، مگر همین اخبار فلان کس مسئولیت گرفت یا فلان مسئول شهری و استانی سخنرانی کرد.اغلب هم به مشکلات آبی‌شان در حد همان اخباری که روابط‌عمومی‌های سازمان‌های دولتی منتشر می‌کنند، پرداخته می‌شود و هرگز، تقریبا هرگز، حتی وقتی کارد به استخوان هم می‌رسد، تیتر یک نمی‌شوند.الیگودرز با خبر آسفالت رودخانه جایی در رسانه‌ها پیدا کرد اما همچنان کسی نپرسید، این شهر اصلا چرا مشکل آب دارد؟ یا الیگودرز چرا باید مشکل آب داشته باشد. آن هم در کوهپایه اشترانکوه.این پرسشی است که پاسخ آن خودش «تیتر یک» است. یک تیتر درشت. @resaki