ممکن است محاسبات زندگی شما در حیطه‌ی ذهن جواب بدهد اما در حیطه‌ی معنویت شاید سال‌های سال جوینده باشی

ممکن است محاسبات زندگی شما در حیطه‌ی ذهن جواب بدهد اما در حیطه‌ی معنویت شاید سال‌های سال جوینده باشید و هیچ نیابید و در لحظه‌ای آن چیزی که لطف الهی است و سال‌ها در انتظارش بودید و حتی بهتر از آن بر شما جاری گردد.بنابراین مثل یک کلاس درس معمولی نیست که بفهمید کی، کجا، چه‌گونه و با چه کیفیتی وصل ما اتفاق می‌افتد؟! ماجرا از این قرار است که اصلاً ما نباید در جستجو و انتظار چیزی باشیم و صرفا باید بهترین خود را در این دنیا زندگی کنیم...بهترین اخلاق، بهترین رفتار، بهترین شخصیت و بهترین کار و... سعی کنیم آن امکاناتی را که اختیار داریم به بهترین نحو زندگی کنیم.اگر همسر دارید، اگر صاحب فرزندی هستید، اگر خانه‌ یا دوچرخه‌ای دارید و اگر امکاناتی در اختیار شماست، باید از آن‌ها  به شیوه‌ی عالی استفاده کنید.هر آن چه در دنیا می‌بینید به جز روح، کالاهای مصرفی هستند. یعنی روزی پایان پیدا می‌کنند، حتی روابط انسانی، حتی عزیزترین افراد زندگی شما، همه‌وهمه کالاهای مصرفی هستند و یک روزی تاریخ انقضاءِ آن‌ها رسیده و به‌ پایان می‌رسند. چیزی در این دنیا ماندگار نیست. وقتی این را بفهمیم، طبیعتاً رنج از دست دادن چیزی را نیز نباید داشته باشیم.کسانی که می‌فهمند پایدار نیست، ترک دنیا می‌کنند، دچار یک اشتباه می‌شوند، حق خودشان را نمی‌گیرند و از آن می‌گذرند و می‌گویند؛ «بی‌خیال همه چیز می‌شویم و گذر می‌کنیم، زیرا دنیا ماندگار نیست.» و خود را از بسیاری از تجارب هستی محروم می‌نمایند.کسانی نیز فراموش می‌کنند که این‌ها ماندگار نیست و با این فراموشی گرفتار رنج‌های بی‌شمار می‌شوند. لذا هر دو اشتباه می‌کنند.حقیقت این است؛ جهان مانند جامی‌ست که باید این جام را تا آخر سر بکشیم...!یعنی باید یک‌به‌یک تجارب آن را طی کنیم. ما باید تجربه‌ی فقر، تجربه‌ی ثروت، تجربه‌ی از دست‌دادن و تجربه‌ی پیدا کردن را طی کنیم.اینها تماماً مراحلی است که باید طی کنیم و با آغوش باز بپذیریم؛ در زندگی ما وارد شوند و ما را بسازند و گذر کنند. فرض کنید؛ انسانی اینجا ایستاده‌ است و حوادث، ابرهای شکل نگرفته‌ای هستند که به سمت او می‌آیند و به او برخورد می‌کنند و این حوادث، اتفاقات مختلفی را در او جاری می‌کنند و از او گذر می‌کنند. پس تمام این‌ها عطایا و الطاف خداوندی هستند. حال اگر انسان جا خالی بدهد و سر جای خود نایستد در موقعیت خود نباشد، این روند مایه‌ی رشد او نخواهد شد.#چله‌_علم‌النور#فصل_اول#جلسه_سی‌ام#علی_مقدم@Revayateenoorصفحه‌ی ۲