بنابراین ما باید تمام ابعاد زندگی را زیست کنیم، با آن زندگی کرده و با آن برقصیم.... تمامی اتفاقات هس

بنابراین ما باید تمام ابعاد زندگی را زیست کنیم، با آن زندگی کرده و با آن برقصیم.... تمامی اتفاقات هستی برای من و شما یک ملودی، یک موسیقی است.. می‌نوازد تا ما برقصیم.. «تو بزن... تا ما برقصم....» خدا می‌‌نوازد تا ما برقصیم.. واقعیت این است که اگر کسی بخواهد زیبا برقصد، باید با آهنگ هم‌سو باشد،... نمی‌شود، نوازنده آهنگی بنوازد و شما بدون هم‌سویی و هم‌آهنگی با ریتم برای خود به گونه‌ی دیگری برقصید! باید خودتان را با او هم‌سو کنید. وقتی هم‌سو شدید اتفاقات می‌آیند و مشخص می‌کنند که شما امروز باید چه‌گونه باشید، هنر شما چیست؟هنر رقصیدن...هنر رقصیدن هنری است که بدانید، همراه با موسیقی‌های گوناگون چه‌گونه خود را حرکت دهید.!مثلاً؛ روزی شادی به سوی ما می‌آید، چه‌گونه با آن شادی، شاد باشیم. روزی دیگر غمی به سوی ما می‌آید چه‌گونه با آن غم، شاد باشیم..! زیرا قرار است ما برقصیم.. کسانی‌که اسامی خداوند را کار کرده‌اند دریافته‌اند که در هیچ‌یک از نام‌های پروردگار غم، اندوه و گرفتگی نیست.زیستن در نام‌ پروردگار سراسر شادی و پایکوبی است، پس این‌که می‌گویند؛ «در شادی برقصید، در غم نیز برقصید.» به این معناست که تمام این حالات باید شما را در یک مرحله‌ی شادی درونی عمیق قرار دهند، چرا؟ زیرا ما تصور می‌کنیم، اتفاقات موجی هستند که این موج توسط نوازنده‌ی هستی، تک‌نواز گیتی، پروردگار یکتا که تولید صوت می‌کند به سمت ما می‌آیند، این موج به سمت ما می‌آید و این ما هستیم که باید با این موج برقصیم، زیرا خداوند آهنگ را برای ما می‌نوازد... هر زمانی که جایی گرفتار آمدید در حالتی که نتوانید حرکتی کنید و یک جا ایستادید، آن لحظه‌ دیگر نمی‌رقصید و جهان برای شما در حال نواختن آهنگ است و جهانیان و فرشتگان برای شما کف می‌زنند اما شما متوقف شده‌اید.آن لحظه‌ی توقف، لحظه‌ای است که به‌نوعی رشد متوقف می‌شود، زیرا در هر نقطه‌ی گیتی آن مطربِ هستی برای ما سازِ هستی را می‌نوازد... اگر فکر می‌کنید امروز یک ساز دل‌نشین بود و یک ساز غمناک بود؛ خیر..، همه ساز است.لیکن ما در باور خود بدان واقف نیستیم و گمان می‌کنیم؛ این ساز غم‌ناک و این ساز شاد است در صورتی‌که همه‌ی آن‌ها ساز رشد و تعالی هستند که در زندگی من و شما نواخته می‌شوند و ما باید هنر برخورد با آن‌ها را پیدا کنیم.بزرگواران، نام‌های خداوند نام‌هایی است که به ما آموزش می‌دهد؛ چه‌گونه با این ساز برقصیم و اگر این ساز با اتفاقات ناگوار ما را به سمت غم و اندوه می‌برد، چه‌گونه بتوانیم با آن غم و اندوه به «شادی الهی» برسیم.#چله‌_علم‌النور#فصل_اول#جلسه_سی‌ام#علی_مقدم@Revayateenoorصفحه‌ی ۳