طبیعتاً انسانی که در نام «لطیف» پروردگار قرار گیرد، خودبه‌خود نمی‌تواند ظلم کند و بدی و خشونت داشته باشد، نمی‌تواند مایه‌ی آزار دیگران باشد، زیرا زمختی مربوط به ماده است و هر چه از ماده به سمت نور حرکت کنید، وارد دنیای لطافت می‌شوید. پس اگر قرار است از ظلمت ماده به سمت برکت نور حرکت کنیم، باید در این مسیر از نام «لطیف» پروردگار کمک بگیریم و با آن حرکت کنیم اگر نه مجموع کارهایی که انجام می‌دهیم در حیطه‌ی جسم‌ و‌ تن شاید موُثر باشد اما برای وارد شدن به ابعاد بالاتر این نام «لطیف» پروردگار است که با مهربانی خود ما را به اعماق ملکوت می‌برد و وجود ما را از تاریک‌ترین نقاط پنهان، آشکار و پاک می‌کند. بزرگواران، اکنون که با تمام وجود خود را به دستان قدرتمند پروردگار می‌سپاریم، باید طلب کنیم تا نام «لطف» پروردگار که بی‌هیچ چشم‌داشت و بدون هیچ نظری، مرحمت می‌کند و تنها می‌خواهد ما نجات پیدا کنیم و به‌نوعی فیضی را برای ما می‌فرستد که دست ما را که عمری در گناه و اشتباه بودیم بگیرد و ما را نجات‌ بخشد. ما از این نام‌ها یاری بخواهیم تا ریشه‌ای و از باطن درست شویم و از عمیق‌ترین نقاط وجود پاک شویم..پس از پاک شدن، سبک‌بال می‌شویم... چرا ما سنگین و تنبل هستیم؟ چرا بی‌حال و بی‌انرژی هستیم؟ زیرا در ظلمت هستیم.هرچه در ظلمت باشیم، سنگین‌تر هستیم.ً هرچه در نور باشید؛ خسته نمی‌شوید، پرانرژی‌تر هستید، کمتر نیاز به خوراک استراحت دارید، سبک‌بال می‌شوید، چر؟!زیر نسبت به تن به تجرد می‌رسید و نسبت به تن آزادتر می‌شوید. این اتفاق با نام «لطیف» پروردگار رخ می‌دهد ..ما همواره «ستگان تن» هستیم و آن‌قدر در تن خود بسته‌ایم که در آن گیر کرده‌ایم. نام «لطیف» ما را به بدن‌های لطیف و کالبدهای نورانی‌ نزدیک‌تر می‌کند و آرام‌آرام حضور و آگاهی‌ ما را از جسم به ابعاد بالاتر و به سمت جسم‌های مثالی، اثیری و کالبدهای نورانی و فضایی لطیف‌تر می‌برد. حال نمی‌توان گفت؛ مرز این فضای لطیف‌تر کجاست؛ این‌گونه نیست که ماده تا نور مرزی نداشته باشد، آرام‌آرام ظلمت به نور تبدیل شده و این کالبد آرام‌آرام سبک می‌شود... لذا تمام بیماری، خستگی، رنج، زحمت و مشکلات ما مربوط به تن است و در روح ما آزاد هستیم.هر آن‌چه به سمت روح می‌رویم، تن در تعادل بهتری قرار می‌گیرد و لطیف‌تر می‌شود. در حال حاضر تن‌های ما چنان خسته، فرسوده، آزاردیده و منهدم است که با این تن نمی‌توانیم گام برداریم، این تن ما را گرفته است. همیشه مریض هستیم، خسته و دردمند و گرسنه هستیم، نیاز به سرویس بهداشتی داریم، نیاز به روابط جنسی داریم و همگی این‌ها ما را گرفته‌ است.#چله‌_علم‌النور#فصل_اول#جلسه_سی‌‌وسوم#علی_مقدم@Revayateenoorصفحه‌ی ۳