به گورستان ها اگر میشود سری بزنیدببینید چی خوردندو چی پوشیدند و چی بردندتازه میفهمی این هاهمانی بودن

به گورستان ها اگر میشود سری بزنیدببینید چی خوردندو چی پوشیدند و چی بردندتازه میفهمی این هاهمانی بودند که دو روزی زندگی کردند و حال به هرطریقی جان دادنداین ها همانی بودند به مال دنیا طمع کرد از آنچه داشتند بیشتر نخوردنداین ها همانی هستند که یک روزی نور چشم دیگری بودند اما حالا همه رفتند پی زندگیشان و این ها هم از یادها رفتنداین ها هم روزی زنده بودند و زندگی کردند چه سخت چه آسون اماحالا کوله بارشان را بستند و رفتند نه جانی دارند و نه دگر جسمیفراموشمان نشوداگر شاهیم اگر گدااگر داراییم اگر فقیرهممان مسافریماجل که بیاید و نفسمان را تمام میکند...و دور زندگیمان خط قرمز پر رنگی میکشدو برای همیشه خاموش میشویمخاموشی که دیگر روشن نخواهیم شدو ما میمانیم ویک گورستانِ سرد وتاریک تا بالاخره بعد از چهل روز از یادها می رویمآریرسم روزگار همین استچه بیهودس توقع بی جایمان نسبت به آدم های اطرافمانمی بینیدحتی روزگار هم وفایی به حال دلمان نمیکندچه انتظاری از قلب سنگی آدم ها داریم!!!#کیمیا