✨❣نکته طلایی در تربیت فرزند ❣✨💥بچه من در غذا خوردن مقاومت داره!💥 بچه من غذایی که درست کردم رو نمی

✨❣نکته طلایی در تربیت فرزند ❣✨💥بچه من در  غذا خوردن مقاومت داره!💥 بچه من غذایی که درست کردم رو نمیخوره!💥بچه من غذا کم می خوره!💥بچه من گوشت نمی خوره!💥بچه من با ما غذا نمی خوره!این ها نمونه ای از شکایات رایجی هست که والدین در ارتباط با فرزند کودک یا نوجوانشان دارند.  سه سوالی که در اینجا می توانید  مطرح می شود این هست که : ۱) آیا بچه ها  آگاهی لازم در خصوص تنظیم درست زمان غذا خوردن و چه میزان خوردن را دارند؟۲( آیا در این شرایط باید به بچه فشار آورد تا غذا را کامل و به موقع بخورد؟ ۳) راه حل کارآمد در این شرایط چیست؟پاسخ جامع به این سه سوال  :طبق تحقیقات کودکان معمولاً کالری هایی را که بدنشان به آن نیاز دارند مصرف می کنند  و و توانایی چشمگیری در خود تنظیمی دارند.✨ الفی کوهن در کتاب بی نظیر خودش تحت عنوان  "فرزندپروری بدون شرط" به تحقیق دو  متخصص تغذیه که دو آزمایش جالب انجام را دادند اشاره می کند. این دو متخصص ۷۷ کودک بین دو تا چهار سال را مورد مشاهده قرار دادند و متوجه شدند که به چه میزان والدینشان تلاش می کنند که عادات غذایی آن ها را کنترل کنند. آن ها به این نتیجه رسیدند والدینی که به کودکشان اصرار می کنند که تنها در زمان های مشخص غذا بخورند (به جای زمانی گرسنه هستند ) یا آن ها را تشویق می کردند که بشقاب خود را تمام کنند( حتی زمانی که گرسنه نبودند) یا از غذا به عنوان پاداش استفاده می کردند ( مخصوصاً دسرها)؛ نهایتاً کودکانشان توانایی تنظیم مقدار مصرف کالری را از دست می دادند. بعضی والدین خودشان با غذا مشکلاتی داشتند که باعث می شد آن را به کودکان خود منتقل کنند، اما دلیل کنترل بیش از حد هرچی بود، آغازی بود برای صدمه رساندن به کودکانی که حتی از پوشک گرفته نشده بودند. کودکان فرصت کمی برای آنکه یاد بگیرند میزان مصرف غذای خود را کنترل کنند، داشتند و آن ها دیگر اعتمادی به نشانه های بدنی شان برای زمان گرسنگی نداشتند. نتیجه این بود که تعداد زیادی از آن ها شروع به چاق شدن کرده بودند.✨ویلیام گلسر در کتاب تئوری انتخاب راهکارها و پیشنهادهای زیر را  به والدین می دهد  : ✅  ابتدا این باور که صلاح فرزند خود را بهتر می دانم و او را با تنبیه مجبور می کنم تا غذا بخورد را کنار بگذارید.  ✅ به جای آن که خود را در نبردی که به آسانی در آن می بازید گیر بیندازید، بهتر است از خود انعطاف نشان دهید. به عنوان مثال اگر فرزندتان سابقه سوء تغذیه نداشته است، در حال حاضر فقط چند غذا را به بقیه ترجیح می دهد. اگر برایتان این امکان وجود دارد همان غذای ترجیحی خودش  را به او بدهید و اگر ممکن نیست، از همان غذای مشترکی که همه می خورند به او هم بدهید و بگویید راهی جز این وجود ندارد. اگر بعضی از مواد داخل غذا را جدا کرد  نخورد، چیزی نگویید. اگر می خواهد برای خودش غذا درست کند، اجازه بدهید این کار را بکند. نه جر و بحث کنید نه سرزنش و نه خواهش و تمنا. اگر هم غذا نخورد، زیاد ناراحت و نگران نباشید. به هر حال تا حد مرگ گرسنه نمی ماند. اگر در دوران کودکی زیاد بر سر غذا خوردن جر و بحث کنید و خیلی نکته گیر و حساس باشید، باید خود را آماده کنید بعدها با مشکل بی اشتهایی روانی او دست و پنجه نرم کنید.سه نتیجه گیری  نهایی :💥رابطه با فرزندتان را قربانی زمان غذا خوردن، کجا غذا خوردن و چه میزان غذا خوردن نکنید.💥بدانید که بخش زیادی از مقاومت فرزند شما برای غذا خوردن به فشارهای زیاد شما برای مجبور کردن او به غذا خوردن بر می گردد.💥 مسائل مربوط به غذا خوردن و دیگر مشکلات کوچک و جزئی فرزندتان را به خود آن ها بسپارید و سعی نکنید کارهای کم اهمیت را حتما به شیوه ای که شما می پسندید انجام دهند.رضا آریاوندروانشناس بالینی مربی و مدرس فرزندپروری واقعیت درمانگر@reza_ariavand