بدهی ۴۰ تریلیون دلاری آمریکا یک خبر جالب از آمریکا منتشر شده. خزانه‌داری آمریکا گفته میخواد بازخرید اوراق بلندمدت خزانه‌داری رو بیشتر کنه. خب یعنی چی؟ خیلی ساده؛ وقتی سرمایه‌گذارها تمایل کمتری به نگهداری اوراق بلندمدت داشته باشن، قیمت اوراق پایین میاد و در نتیجه بازدهیش بالا میره. و این برای دولت آمریکا خبر خوبی نیست.نرخ بهره بالاتر بره، هزینه‌ای که دولت باید بابت بدهی‌هاش پرداخت کنه هم بیشتر میشه. اینجا یک چرخه خطرناک شکل میگیره: بدهی بیشتر → بهره بیشتر → کسری بودجه بیشتر → بدهی بیشترپس خزانه‌داری میخواد با بازخرید بخشی از اوراق بلندمدت، فشار روی این قسمت از بازار رو کمتر کنه. اما یک نکته جالب وجود داره. برای تأمین این عملیات، خزانه‌داری میتونه بیشتر به سمت انتشار بدهی کوتاه‌مدت بره. یعنی عملاً بخشی از بدهی بلندمدت رو با بدهی کوتاه‌مدت جایگزین کنه.البته این شمشیر دولبه هست. در ظاهر مشکل رو حل کرده‌؛ اما در واقع داری ساختار بدهی رو تغییر میده. و اینجا داستان برای فدرال رزرو جالب میشه. فدرال رزرو برای مبارزه با تورم دوست داره نرخ بهره رو بالا نگه داره. اما نرخ بهره بالا برای دولت آمریکا خیلی گرون تموم میشه.هرچه نرخ بهره بالاتر باشه، هزینه بهره دولت هم بیشتر میشه و کسری بودجه بزرگ‌تر. بنابراین هرچه بدهی آمریکا بزرگ‌تر بشه، فشار برای پایین آوردن نرخ بهره هم بیشتر میشه. این همان چیزیه که در اقتصاد بهش Fiscal Dominance میگن؛ یعنی جایی که وضعیت مالی دولت کم‌کم روی سیاست پولی فشار میاره.حالا یک اشتباه رایج را هم باید اصلاح کنیم. اینکه خزانه‌داری اوراق میخره، به این معنی نیست که فدرال رزرو همین الان پول چاپ کرده. Buyback خزانه‌داری با QE فدرال رزرو یکی نیست. اما اگر این روند ادامه پیدا کنه و دولت برای مدیریت بدهی به نرخ بهره پایین‌تر، تورم بالاتر یا حتی در آینده سیاست‌های پولی انبساطی‌تر نیاز پیدا کنه، داستان کاملاً متفاوت میشه.و اینجاست که طلا برای من جذاب میشه. چون مسئله فقط این نیست که امروز طلا ۱۰۰ دلار بالا رفته. مسئله بزرگ‌تر اینه که آمریکا با بدهی ۴۰ تریلیون دلاری، در نهایت چطور میخواد بدهی خودش رو مدیریت کنه؟ کاهش مخارج؟ افزایش مالیات؟ نرخ بهره بالا؟ یا اینکه اجازه بدهد تورم و رشد اسمی اقتصاد، به مرور ارزش واقعی این بدهی را کاهش دهند؟به نظرم این یکی از مهم‌ترین داستان‌های چند سال آینده بازارهاست. بازار رو نباید فقط با نمودار قیمت نگاه کرد؛ باید بفهمیم پشت قیمت چه اتفاقی در حال رخ دادنه.اگه بخوایم واقع‌بینانه و نه سیاسی نگاه کنیم، من فکر نمیکنم سناریوی اصلی آمریکا افزایش نقدینگی باشه. آمریکا احتمالاً بدهی رو با ترکیبی از این موارد کنترل میکنه. یعنی اجازه میده رشد اسمی اقتصاد و تورم، به مرور ارزش واقعی بدهی رو کاهش بده. تورم در بلندمدت یک پدیده پولیه. اگر آمریکا بخواد بدهی خودشو با تورم «حل» کنه، در نهایت باید هزینه‌اش رو بده.مشکل از سال‌ها اعتباردهی و مخارج بیش از حد دولته. کاهش واقعی مخارج دولت + پایان دادن به کسری مزمن + اجازه دادن به نرخ بهره برای کشف شدن در بازار، راه حل عقلانی از دید اقتصاد هست. بازده اوراق هم درواقع یک قیمته. وقتی بازده اوراق بلندمدت بالا میره، شاید بازار داره چیزی به ما میگه. اگه دولت وارد بازار بشه و با Buyback این بازده رو پایین بیاره، ممکنه بخشی از این سیگنال رو سرکوب کنه. راه حل اجازه دادن به بازار برای تعیین نرخ بهره، حتی اگر در کوتاه‌مدت دردناک باشه.آمریکا یا بدهی رو با تورم سبک میکنه، یا با رشد اقتصادی باید ازش جلو بزنه. و اینکه کدوم‌ یکی اتفاق بیوفته، تا حد زیادی به این بستگی داره که انقلاب AI واقعاً چقدر بهره‌وری اقتصاد رو افزایش بده.چه دارایی‌هایی در دوره‌ای که ارزش واقعی دلار و بدهی‌های دلاری به تدریج کاهش پیدا میکنه، بهتر عمل میکنن؟ به نظر میاد کماکان داده های اقتصادی، طلا رو یک گزینه کم ریسک ارزیابی میکنن.➖➖➖➖➖➖➖➖@Reza_Ghanipur