حق مسکن از مسائل مورد تأکید در قوانین ملی و اسناد جهانی است. در اصل سی‌ویکم قانون اساسی جمهوری اسلام

حق مسکن از مسائل مورد تأکید در قوانین ملی و اسناد جهانی است. در اصل سی‌ویکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران‌، دسترسی به مسکن مناسب، حقّ هر خانوادۀ ایرانی تعریف شده است... مادۀ ۲۵ اعلامیۀ جهانی حقوق بشر‌ می‌گوید: «هر شخصی حق دارد که از سطح زندگی مناسب برای تأمين سلامتی و رفاه خود و خانواده‌اش، به‌ويژه از حيث خوراک، پوشاک، مسکن، مراقبت‌های پزشکی و خدمات اجتماعی ضروری برخوردار شود.» در مادۀ ۱۱ میثاق حقوق اقتصادی‌، اجتماعی و فرهنگی ملل متحد نیز آمده است: «کشورهای طرف این میثاق حق هر کس را به داشتن سطح زندگی کافی برای خود و خانواده‌اش شامل خوراک، پوشاک و مسکن کافی همچنین بهبود مداوم شرایط زندگی به رسمیت می‌شناسند. کشورهای طرف این میثاق به منظور تأمین تحقق این حق تدابیر مقتضی اتخاذ خواهند کرد و از این لحاظ اهمیت اساسی همکاری بین‌المللی بر اساس رضایت آزاد را اذعان (قبول) دارند.» نظریۀ عمومی شمارۀ ۴ «کمیتۀ حقوق اقتصادی‌، اجتماعی و فرهنگی ملل متحد» و مادۀ ۱۴ منشور جهانی حقّ به شهر نیز حقّ مسکن را از حقوق بنیادین بشر یاد کرده‌اند که دولت‌ها موظف به تأمین آن‌اند.از این رو، طبیعی است که در مقابل قصور دولت‌ها در باب احقاق حق مسکن، جنبش‌های مدنی از کف جامعه شکل گیرند. جنبش‌هایی نظیر اشغال خانه‌های خالی و اتحادیه‌های مستأجران. ولی خانۀ من نیستمردم‌نگاری زیست‌فرهنگ اجاره‌نشینی در تهرانهانیه بنی‌هاشمی‏مجموعۀ مردم‌نگاری زندگی روزمره، ۱ مجموعۀ شهر امید، ۱۲۲۴ صفحه۴۸۰۰۰۰ تومانمشاهده صفحه کتاب در سایت نشر مردمنگارخرید آنلاین از سایت پخش چشمه و سی‌بوکخرید نسخه الکترونیک کتاب از طاقچه@MardomnegarPub