تصور توده‌ای ظهور منجی از جنس ایدئال‌های گذشته در انقلاب۵۷، در اقشار و نسل‌های مختلف به اشکال متفاوت بازتولید می‌شود: خاتمی ۷۶، احمدی‌نژاد ۸۴ و موسوی ۸۸ به دهه اول انقلاب ارجاع داشتند و پهلوی پسا۹۶ به پیش از انقلاب.با این تفاوت که از بین این‌ها فقط یکی برای تصورات مردم هزینه داده.اینکه این تصورات از ایدئال‌های پیش و پس از انقلاب ۵۷ چقدر واقعی است و آن افراد با گذشت ۲ تا ۵ دهه از انقلاب ۵۷ چقدر به آن تصویر باور یا التزام داشتند (و یا دارند)، بحث دیگری است. بحث بر سر این است که مردم از بین گزینه‌های محدود یا متنوع موجود، که را برکشیدند و او چقدر صلیب این اعتماد مردم را بر دوش کشید.می‌توان با تز قرابت انتخابی وبر به این موضوع پرداخت و تحولات گفتمانی در جنبش‌های اعتراضی معاصر را هم بررسی کرد؛ از اصلاحات و جنبش دانشجویی ۷۶-۷۸؛ جنبش سبز ۸۸-۸۹؛ جنبش فرودستان ۹۸-۱۴۰۰؛ جنبش زنان ۹۶-۱۴۰۲؛ و پهلوی‌خواهی ۱۴۰۴-۱۴۰۵.در هر دوره، مردم همان مردم‌اند (البته در هر دوره طبقات، نسل‌ها و... همپوشانی کامل ندارند) اما شعارها و مصداق ایدئالشان عوض شده.@RezaNassaji