امروز وارد ۴۸ سالگی شدم…اما راستش، امسال تولدم یه جور دیگه‌ست.۴۸ سالگی وقتی کام مردمت شیرین نیست، تل

امروز وارد ۴۸ سالگی شدم…اما راستش، امسال تولدم یه جور دیگه‌ست.۴۸ سالگی وقتی کام مردمت شیرین نیست، تلخه… خیلی تلخ.توی این سال‌ها زندگی چیزهای زیادی بهم یاد داده؛یاد گرفتم آدم با بالا رفتن سن بزرگ نمی‌شه، با چیزهایی که از سر می‌گذرونه، با آدم‌هایی که از دست می‌ده، با زخم‌هایی که می‌خوره و با امیدی که با همه‌ی این‌ها باز هم توی دلش نگه می‌داره، بزرگ می‌شه.امروز اگه بخوام برای خودم دعا کنم، فقط یه دعا دارم؛خدایا حال دل مردمم رو خوب کن.لبخند رو برگردون به صورت‌هاشون، آرامش رو برگردون به خونه‌هاشون و روزهای خوب رو دوباره مهمون این سرزمین کن.و از شما…از همه‌ی شما که سال‌ها کنارم بودین، صدام رو شنیدین، با ترانه‌هام خندیدین، گریه کردین و توی روزهای خوب و سخت تنهام نذاشتین، از ته قلبم ممنونم.شاید خیلی چیزها توی این ۴۸ سال عوض شده باشه، اما یه چیز هنوز سر جاشه؛ محبتی که بین من و شماست.۴۸ ساله شدم…با تجربه‌ای بیشتر، با موهایی سفیدتر، با دلی که شاید خسته‌تر شده، اما هنوز امیدوارم.امسال برای خودم چیزی نمی‌خوام…فقط دلم می‌خواد حالِ دلِ مردمم خوب باشه.اگر مردمم بخندن، من هم تولدم رو جشن گرفته‌ام. ❤️