این روزها که سوگ بزرگی رو تجربه می‌کنم فهمیدم:بعضی دردها رو نمی‌شه درمان کرد، فقط باید باهاشون نفس ک

این روزها که سوگ بزرگی رو تجربه می‌کنم فهمیدم:بعضی دردها رو نمی‌شه درمان کرد، فقط باید باهاشون نفس کشید.حتی وقتی هیچ میلی به زندگی نیست، یه لقمه نانی و آبی می‌تونه نجاتت بده.خواب، مثل مرهم خاموشی، می‌تونه از فشار این روزها کم کنه.سکوت بعضی آدم‌ها از بی‌محبتی نیست، از ناتوانی در کنار اومدن با غم ماست.با کسایی باید بمونی که بلدن بشنون، نه فقط حرف بزنن.اشک، گاهی تنها زبان قلبته بهتره جلوشو نگیری.و درآخر:سوگ مثل سایه ست… همیشه همراهت می‌مونه، اما یاد می‌گیری باهاش راه بری.#سوگ