"تقدیم به محم‌مد"آتش‌نوشانِ پاک‌باخته‌ی سربلندآخ ["آخ" خودش کامل‌ترینِ کلمه‌ها است.]آخ که چه‌قدر همه‌چیز "مرگ‌آسا" شده. چه‌قدر همه‌چیز بوی "موندگی" می‌ده.چه‌قدر همه‌چیز همیشه یک شکله:"امن" و "رام" و "محافظه‌کارانه" و "تکراری" و "یک‌نواخت" و "ملال‌آور" و "بی‌روح" و "خالی" و "خفه‌کننده" و "عادت‌زده"؛ در "انتظار"، در "ابتذال"."مرگ"، در برابر "زندگی" نیست. در برابر "حضور"ه.کاش می‌شد همه‌چیز رو شدت‌مند کرد. تا مرزِ جنون و درد و بی‌"خود"ی. وجد، شادمانگی، شیدایی.از درون منفجر کرد. ویران. [دینامیتِ نیچه‌ای]کاش می‌شد شور انگیخت. [شورِ ممکن‌ها، کی‌یر‌ کگارد]کاش واقعا شدنی بود: «بزرگ‌تر، بلندتر، بلندتر، بلندتر» [شمس تبریزی]یا «به‌هم ریختنِ نظام‌مندِ همه‌ی حواس» [رمبو]کاش این چسبندگیِ لزج تموم/نابود/له/منهدم می‌شد و به قول اون یارو اشراق‌نویسه: «خود را به آتش بیافکن. خود را وارهان.»کاش «منتهاش تشنگی‌ نبود» [ییژن الهی]کاش می‌شد فقط برای یک "لحظه"، زنده بود و زندگی کرد و قلب رو به تپش به تپش به تپش به تپش‌تپش‌تپش واداشت. خونِ داغ موج بزنه توی رگ‌ها. پیچ‌وتاب بخوره. پاره‌شون کنه.کاش می‌شد همه چیز رو زَد و شکست و دَرید و جِر داد و شوراند و سوزاند و خون ریخت و پرید. و نفس کشید، اون‌قدر که آلوئول‌های ریه منفجر بشن از هوا.کاش می‌شد در سیاهیِ شب، بر نوک بلندترین‌‌ قله‌ها، در آستانه‌ی دهانه‌ی آتش‌فشان، نزدیکِ عمیق‌ترین پرت‌گاه‌ها، وقت‌ای تا چشم کار می‌کنه افق هست، در سرحدّاتِ قمار، بی ذره‌ای ترس و امید و پشیمانی، هیچِ هیچ، هیچِ مطلق، با "خیام" و "نیچه" و "چوران"‌ و "سهروردی" و "ابن‌عربی" و "باتای" و "زاپ‌فه" و "پرومته" و "مده‌آ" و "آنتیگونه" و "آرجونا" و "نالا" و '"کارنا" و "سیاوش" نشست و پیک اول و دوم و سوم و دهم و سی‌اُم و صدم و هزار و یکم رو نعره‌زن و "اناالحق‌گویان" بالا رفت.بعد زیر لب پرسید:«چه مستی‌ای است ندانم که رو به ما آورد؟که بود ساقی و این باده از کجا آورد؟» [حافظ]بعد بالا آورد همه چیز رو.آخرِ بطری رو ریخت روی سر تا پا.سیگار گذاشت روی لبِ تب‌دار.فندک زد."سیگار"و "خود"و "همه چیز"رو با هم به آتش کشید و همون زمان، وقت‌ای تنبورنوازان، و طبّال‌ها، دیوانه‌وار با دستانِ زخمی می‌کوبند؛ خندان، تیغِ آخته به کف، سماع کرد و خوند: «مست‌ایم و عاشق‌ایم و خماریم و بی‌قرار.» [مولانا]و کاش این رقص رو "ماتیس" نقاشی می‌کرد."خدا" باید به خاک افتاده، بر این صحنه، سجده کند.ر.#شطحیات @Ri_sheh