گفتم: «بِدَوم تا تو همه فاصله ها را»تا زودتر از واقعه گویم گِله ها راچون آینه پیشِ تو نشستم که ببینی

گفتم: «بِدَوم تا تو همه فاصله ها را»تا زودتر از واقعه گویم گِله ها راچون آینه پیشِ تو نشستم که ببینیدر من اثرِ سخت ترین زلزله ها راپُر نقش تر از فرشِ دلم بافته ای نیستاز بس که گره زد به گره حوصله ها راما تلخیِ نه گفتن مان را که چشیدیموقت است بنوشیم از این پس بله ها رابگذار ببینیم بر این جغد نشستهیک بارِ دگر پر زدن چلچله ها رایک بار هم ای عشقِ من از عقل میندیشبگذار که دل حل بکند مسئله ها رامحمدعلی بهمنی #شب_و_روزگار_خوش